3 Φεβρουαρίου 2013

Η γενοκτονία για την οποία σωπαίνουν όλοι.

του Νίκου Γεωργιόπουλου

Την δεκαετία του 1990 την στιγμή που η σοσιαλδημοκρατική επιβολή της δημοκρατίας γινόταν με ανθρωπιστικές βόμβες στην Βοσνία, στο Κόσσοβο, στο Σουδάν και σε άλλα μέρη, μια μη πολιτικά ορθή αλλά σιωπηρή γενοκτονία συνέβαινε στο νότιο κέρας της Αφρικανικής ηπείρου.

Οι Αφρικάνερς αυτή η αδάμαστη και αναρχική σε μεγάλο μέρος της ιστορίας της φυλή Ολλανδών, Γάλλων και Γερμανών βιώνουν την σιωπηρή τους γενοκτονία για την οποία κανένας δεν μιλάει και κανένα Μανιφέστο του Γιούστον (το περίφημο Μπλαιρικό μανιφέστο που καταργούσε την εθνική κυριαρχία εν ονόματι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων) δεν εφαρμόστηκε. Μέτα την πτώση του Απαρτχάιντ η κατάσταση της δημόσιας ασφάλειας στην Νότια Αφρική έχει χειροτερεύσει. Το άλλοτε ήσυχο Cape Town είναι ίσως η βιαιότερη πόλη του κόσμου μετά την Βαγδάτη.

Στο κοσμοπολίτικο Johannesburg οι αρχές αναγκάστηκαν να μεταφέρουν το χρηματιστήριο από το κέντρο της πόλης στο αριστοκρατικό προάστιο του Στάντον για λόγους ασφαλείας. Οι αγροτικές περιοχές της Νοτίου Αφρικής είναι μέρη δολοφονιών των Αφρικάνερ αγροτών και οι οποίες είναι χιλιάδες σε όλα τα μετά-Απαρτχάιντ χρόνια. Πολύ πρόσφατα μια Αφρικάνερ οικογένεια κατακρεουργήθηκε από τους κηπουρούς της με βασανιστικό τρόπο που περιελάμβανε αποκεφαλισμούς, ρίψη του θύματος σε βραστό νερό και άλλα φρικιαστικά έκτροπα τα οποία είναι συνήθη πλέον στην Νότια Αφρική.

Μέτα την πτώση του Απαρτχάιντ εφαρμόστηκε το Black Empowerment Program. Ένα μαζικό κυβερνητικό πρόγραμμα θετικών διακρίσεων που οδήγησε στην δημιουργία μιας κατηγορίας κοινωνικά περιθωριοποιημένων Αφρικάνερ που πένονται γιατί δεν μπορούν να βρουν δουλειά αφού δεν προτιμούνται έναντι των μαύρων συμπολιτών τους. Περίπου 1.000.000 Αφρικάνερς έχουν οδηγηθεί στην έξοδο από την χώρα διότι παρόλο που είναι καταρτισμένοι, δεν μπορούν να βρουν εργασία. Στο επίπεδο των πολιτισμικών πόλεμων που διεξάγονται στην Νότια Αφρική, ο Αφρικάνερ καλλιτέχνης Μποκ Βαν Μπλέρκ κατηγορήθηκε για ρατσισμό επειδή το τραγούδι του Ντε Λα Ρέι, εξυμνούσε τον Μπόερ στρατηγό Γιακόμπους Χερκούλαας Ντε Λα Ρέι που αντιστάθηκε με επιτυχία στα βρετανικά στρατεύματα στον δεύτερο πόλεμο των Μπόερ. Ο Γιούλιους Μαλέμα αρχηγός της νεολαίας του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου που είναι το κυβερνών κόμμα, μίλησε ανοιχτά υπέρ των πολιτικών της αναδιανομής γης που εφαρμόζει ο Μουγκάμπε στην Ζιμπάμπουε και ότι θα πρέπει να εφαρμοστούν αυτές οι πολιτικές στην Νότια Αφρική.

Ο ίδιος ο Μαλέμα τραγούδησε δημόσια το τραγούδι “Σκότωσε τον Μπόερ” και έπρεπε να μεσολαβήσει η δολοφονία του ακροδεξιού Μπόερ Εουτζέν Τερεμπλάνς ώστε το Εθνικό Αφρικάνικο Κογκρέσο να συμμαζέψει τον αγκιτάτορα του για να μην αρχίσουν πράξεις βίας και αντεκδίκησης. Σε απάντηση ο δημοφιλής Αφρικάνερ καλλιτέχνης Στέφεν Χοφμέυρ δήλωσε πως αν ο Μαλέμα δεν ανακαλούσε θα αποκαλούσε δημόσια τους μαύρους, κάφερ τουτέστιν κάφρους. Η πράξη αυτή ήταν ενδεικτική του κλίματος των φυλετικών προβλημάτων που θα προκαλούσε η παραμονή του Μαλέμα στο κυβερνητικό κόμμα και τελικά το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο τον διέγραψε.

Το διεθνές παρατηρητήριο γενοκτονιών, Genocide Watch, μια μη κυβερνητική οργάνωση που παρακολουθεί διεθνώς τις γενοκτονίες έχει την Νότια Αφρική στην κατάσταση 5 με ανώτερη την κατάσταση 8 που είναι η επίσημη διεξαγωγή της γενοκτονίας. Για να φτάσει μια χώρα στην κατάσταση 5 σημαίνει πως τα υποψηφία θύματα της γενοκτονίας έχουν υποστεί διακρίσεις και στοχοποίηση.

Αν και πολλοί θα μπουν στον πειρασμό να θυμηθούν το τι έκαναν οι Αφρικάνερς στον μαύρο πληθυσμό καλύτερα να το ξεχάσουν. Όσοι αισθάνθηκαν αποτροπιασμό (δικαίως) από την γενοκτονία της Ρουάντα καλό είναι να ξέρουν πως τα θύματα της γενοκτονίας, οι Τούτσι, καταπίεζαν για χρόνια τους εκτελεστές της γενοκτονίας, τους Χούτου. Οι Τούτσι ήταν κάτι σαν τους Αφρικάνερς αλλά με άλλο χρώμα δέρματος.