8 Σεπτεμβρίου 2013

Νεγρική νοημοσύνη




Ο Άιζενκ τονίζει: «Ο γενετικός προκαθορισμός της ευφυΐας μας δημιουργεί μεγάλα κοινωνικά και παιδαγωγικά προβλήματα. Αυτά τα προβλήματα μπορούν να λυθούν μόνον με επιστημονική εργασία, κι όχι με ιδεολογικές προκαταλήψεις. Καμία απόπειρα επιλύσεως δεν θα είναι επιτυχημένη, όταν δεν εδράζεται επάνω στην πραγματικότητα». Ένα τέτοιο πρόβλημα, όπου έχει δοθεί λύση αντιεπιστημονική και αποτυχημένη, είναι η σχολική εκπαίδευση Λευκών και Νέγρων στις ΗΠΑ: με κοινά σχολεία προσπαθούν να φέρουν τους Νέγρους στο επίπεδο νοημοσύνης των Λευκών. Δεν υστερούν όμως οι Νέγροι εκ φύσεως στον τομέα της ευφυΐας;

Είναι θέμα που έχει κατά κόρον συζητηθεί και συζητείται πάντοτε, το αν πράγματι οι Νέγροι υστερούν έναντι των Λευκών στον τομέα της νοήσεως. Θα ασχοληθούμε και εμείς εν συντομία με το θέμα, για δύο λόγους. Πρώτον, διότι πρέπει να γίνει σαφές, τί λέγουν για το θέμα οι ειδικοί επιστήμονες – και όχι οι στρατευμένοι δημοσιογράφοι. Δεύτερον δε, διότι η απόδειξη της διαφοροποιήσεως της ευφυΐας μεταξύ δύο φυλών αποτελεί γενικό τεκμήριο, ότι τα πνευματικά προσόντα γενικώς των φυλών δεν είναι μεταξύ τους ίδια. Αν σ’ ένα τομέα υπάρχει διαφορά, θα υπάρχει σ’ όλους. Και αν η διαφορά πιστοποιηθεί μεταξύ δύο φυλών, θα μπορεί να μετρηθεί και σε όλες τις άλλες.

Το πρώτο τεστ ευφυΐας μεταξύ Ευρωπιδών (Λευκών) και Νεγριδών (Μαύρων) έγινε στις ΗΠΑ το έτος 1914 από τον ψυχολόγο Γκ. Φέργκιουσον. Τα αποτελέσματα ήσαν τα εξής:
Λευκοί αμειγείς :________100 βαθμοί
Μειγάδες (25% Νέγροι) :__94 βαθμοί
Μειγάδες (50% Νέγροι) :__81,3 βαθμοί
Μειγάδες (75% Νέγροι) :__77,8 βαθμοί
Νέγροι αμειγείς :_________73,7 βαθμοί

Οι εξετασθέντες χωρίσθηκαν και σε τρεις ομάδες: Μία των Λευκών, μία των Μουλάτων (μειγάδων με νεγρικό αίμα έως 50%) και μία των Νέγρων (καθαρών, αλλά και μειγάδων με νεγρικό αίμα 75%). Ο αριθμός των πνευματικών τεστ, στα οποία υπερτέρησε κάθε ομάδα, ήταν:

___________Λευκοί___Μουλάτοι_____Νέγροι
Αγόρια_______14________4___________0
Κορίτσια______16________2___________0
Σύνολο _______30________6___________0

Λίγο αργότερα, το 1918, διεξήχθη στις ΗΠΑ το γνωστό μεγάλο τεστ ευφυΐας των Αμερικανών στρατιωτών, στο οποίο εξητάσθησαν 1.700.000 άτομα. Τα αποτελέσματα υπήρξαν συντριπτικά υπέρ των Λευκών. Έγινε εν τούτοις η παρατήρηση, ότι οι επιδράσεις των Νέγρων σε μερικές βόρειες πολιτείες πλησίαζαν πολύ τις επιδράσεις των Λευκών σε μερικές νότιες πολιτείες. Το γεγονός αυτό άρπαξαν βεβαίως οι θιασώται του «περιβάλλοντος», για να ισχυρισθούν ότι η καταπίεση των Νέγρων στις νότιες πολιτείες είχε ως αποτέλεσμα τον χαμηλό δείκτη ευφυΐας τους εκεί, ενώ στις βόρειες πολιτείες η κατάσταση ήταν καλλίτερη. Οι μέσοι όροι των ακραίων αυτών περιπτώσεων πράγματι ήταν:

Νέγροι Νοτίων Πολιτειών: 9,9 βαθμοί
Νέγροι Βορείων Πολιτειών: 12,0 βαθμοί
Λευκοί Νοτίων Πολιτειών: 12,7 βαθμοί
Λευκοί Βορείων Πολιτειών: 14,1 βαθμοί

Η εικόνα όμως αυτή των βαθμών νοημοσύνης οφειλόταν στην πραγματικότητα στους εξής δύο λόγους:

α) Τα χρησιμοποιηθέντα τότε τεστ δεν ήσαν άλεξα, αλλά περιελάμβαναν και σχολικές γνώσεις και πολιτιστικά στοιχεία. Ήσαν δηλαδή ακατάλληλα για εθνολογική έρευνα. Έτσι εξηγείται, που οι Λευκοί του καθυστερημένου Νότου είχαν τόση υστέρηση έναντι των Λευκών του Βορρά (1,4 βαθμοί). Σε κάθε πάντως συγκεκριμένη Πολιτεία οι Λευκοί υπερτερούσαν σαφώς των Νέγρων.

β) Στην γενομένη τότε έρευνα περιελήφθησαν στην κατηγορία των Νέγρων και οι Μουλάτοι (α). Όπως δε αποκαλύπτει ο Μπέικερ, στον Βορρά – όπου οι φυλετικές διακρίσεις είχαν καταργηθεί παλαιότερα – ένα ποσοστό 32,7% των εξετασθέντων Νέγρων ήσαν Μουλάτοι, ενώ στον Νότο μόνον 14% των «Νέγρων» ήσαν Μουλάτοι. Έτσι, η διαφορά μεταξύ των Νέγρων Βορρά και Νότου οφειλόταν και σε λόγους γενετικούς.

Δεκάδες καλλίτερα τεστ έγιναν έκτοτε στις ΗΠΑ προς σύγκριση της νοημοσύνης Λευκών και Νέγρων. Όλα αυτά τα συνοψίζει σε πλήθος πινάκων το βιβλίο της καθηγήτριας Audrey Shuey, όπου αναλύονται όλες οι γενόμενες έρευνες σε χιλιάδες λευκούς και νέγρους. Τα συμπεράσματα της Shuey είναι εξόχως ενδιαφέροντα, διότι δείχνουν μία γενική ομοιομορφία. Έτσι:

– Επί 60.000 Νέγρων υποβληθέντων σε έλλεξα ομαδικά τεστ, ο μέσος όρος του IQ ήταν 84, ενώ μόνον 10% των Νέγρων ήταν ανώτερο του μέσου όρου των Λευκών.
– Επί 15.000 Νέγρων υποβληθέντων σε άλεξα τεστ, το μέσο IQ ήταν 85.
– Επί 10.000 Νέγρων υποβληθέντων σε ατομικά τεστ, το μέσο IQ ήταν 84,5.

Έτσι επιβεβαιώθηκε ότι το IQ των Νέγρων της Αμερικής είναι 84-85, των δε Λευκών περίπου 100.

Το αποτέλεσμα αυτό αφορά μόνον στους Αμερικανούς Νέγρους, οι οποίοι στην πραγματικότητα είναι σχεδόν όλοι μιγάδες με λευκό αίμα. Τούτο οφείλεται στην εποχή της δουλείας, όταν οι λευκοί κύριοι χρησιμοποιούσαν τις νέγρες και σαν σκεύη ηδονής. Πολύ λίγοι Νέγροι στην Αμερική θα μπορούσαν έτσι να θεωρηθούν σήμερα ως αμιγείς. Κατά τον Καράδερς, 22% των Νέγρων έχουν στην Αμερική καθαρό νεγρικό αίμα και, άρα, οι διαπιστούμενες εκεί φυλετικές διαφορές δεν είναι οι αυθεντικές μεταξύ Λευκών και Νέγρων. Κατά τον ερευνητή Arthur Jensen όμως, «οι αμερικανοί Νέγροι αποτελούν ένα μεικτό πληθυσμό, ο οποίος στην κληρονομική του δομή έχει περιλάβει, κατά μέσον όρο, 20-30% ευρωπίδες προγόνους, σε μερικές όμως περιοχές η ευρωπιδική ανάμειξη είναι μικρότερη του 10%». Με τόσο μεγάλη συμμετοχή λευκού αίματος δεν μπορούν λοιπόν οι Νέγροι της Αμερικής να θεωρηθούν αντιπροσωπευτικοί της φυλής τους. Το επίπεδο ευφυΐας των καθαρών Αφρικανών Νέγρων πρέπει άρα να αναμένεται πολύ κατώτερο του 84.
 
Διατυπώνεται από μερικούς η αντίρρηση, ότι υπάρχουν παραδείγματα διασήμων Νέγρων και, κατά συνέπεια, ότι έχουν και οι Νέγροι την θεωρητική δυνατότητα να εξελιχθούν. Αλλά, όπως βεβαιώνει ο Βρεταννός ανθρωπολόγος Baker, «αυτοί οι «διάσημοι νέγροι» είναι όλοι ανεξαιρέτως μουλάτοι, όπως έχει ομολογηθεί από τους υποστηρικτές ή τους βιογράφους τους ή έχει διαπιστωθεί από ειδικούς ανθρωπολόγους». Αυτοί όλοι υπήρξαν μουλάτοι με μεγάλο μάλιστα ποσοστό λευκού αίματος.

Στην μνημειώδη ανάλυση της καθηγήτριας Shuey επισημαίνεται ακόμη, ότι ενώ ο μέσος Νέγρος υστερεί κατά 15 μονάδες του IQ έναντι του μέσου Λευκού, η ανώτερη κοινωνικοοικονομική τάξις των Νέγρων υστερεί της ανωτέρας των Λευκών κατά 20,3 μονάδες, υστερεί δε και της κατωτέρας των Λευκών κατά 2,6 μονάδες. Και ο Baker σχολιάζει: «Αυτό αποδεικνύει, ότι το πολιτιστικό περιβάλλον της οικογενείας επηρεάζει την επιτυχία στα τεστ ευφυΐας λιγότερο από όσο πιστευόταν».

Αλλά και η προσέγγιση της ανωτέρας νεγρικής τάξεως προς την κατωτέρα των Λευκών δεν είναι δυνατόν να φθάσει ούτε τις 2,6 μονάδες, αν λάβουμε υπ’ όψιν την παρατήρηση του Jensen: «Οι νεγρικές ομάδες των ανωτέρων κοινωνικοοικονομικών τάξεων δείχνουν κατά μέσον όρο ένα ανοιχτότερο χρώμα δέρματος, πράγμα το οποίο σημαίνει, ότι οι γενετικοί παράγοντες διαφέρουν στις διάφορες κοινωνικοοικονομικές τάξεις». Η ανώτερη δηλαδή νεγρική τάξη περιέχει μεγαλύτερο ποσοστό λευκού αίματος.

Γιατί όμως οι ανώτερες τάξεις των Λευκών και των Νέγρων παρουσιάζουν μεγαλύτερη διαφορά επιπέδου νοημοσύνης; Όπως μας λέγει ο διαπρεπής ερευνητής Jensen, διεπιστώθη από μονωογενείς διδύμους ότι ο συντελεστής κληρονομησιμότητος της ευφυΐας είναι ίδιος μεταξύ Νέγρων και Λευκών, εν τούτοις όμως αυτός μέσα στην Νεγρική ή μέσα στην Λευκή κοινότητα αυξάνει ελαφρά με την βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, δηλαδή της κοινωνικής τάξεως. Η αιτία του φαινομένου είναι ακόμη άγνωστη. Αυτό πάντως το γεγονός έχει ως αποτέλεσμα, στις ανώτερες τάξεις να επιδρά η κληρονομικότης λίγο περισσότερο και να διευρύνεται έτσι η διαφορά ευφυΐας μεταξύ Λευκών και Νέγρων. Φαίνεται ακόμη έτσι και η έφεσι του Λευκού για πολύ μεγαλύτερες επιδόσεις, όταν το περιβάλλον τον ευνοεί – πράγμα που δεν συμβαίνει και με τους Νέγρους.

Ο McGurk συνέκρινε τα αποτελέσματα δύο στρατιωτικών τεστ, εκείνου του 1918 και του νεωτέρου του 1951. Διαπίστωσε δε, ότι κατά το πρώτο τεστ 27% των Νέγρων έφθαναν τον μέσο όρο των Λευκών. Αυτό το ποσοστό παρέμεινε σχεδόν αναλλοίωτο (28%) και κατά το δεύτερο τεστ, 33 χρόνια αργότερα. Αυτό δε, «παρά την εν τω μεταξύ επιτευχθείσα κοινωνικοοικονομική εξίσωσι» Νέγρων και Λευκών στις αμερικανικές κοινωνίες. Για άλλη μια φορά απεδείχθη έτσι, ότι το περιβάλλον ελάχιστα μπορεί να επιδράσει στα αποτελέσματα των τεστ ευφυΐας. Νεώτερη πάλι μελέτη του ιδίου Αμερικανού ερευνητού (με εκατοντάδες μετρήσεις στα τελευταία 25 χρόνια) καταλήγει στο συμπέρασμα, ότι, πρώτον μεν, τα έλλεξα τεστ δεν παρουσιάζουν διαφορετική εικόνα για τους Νέγρους της Αμερικής σε σχέση με τα άλεξα, δεύτερον δε ότι η βελτίωση των κοινωνικών συνθηκών δεν βελτιώνει καθόλου την σχετική απόσταση μεταξύ Νέγρων και Λευκών.

Στον ισχυρισμό, ότι η υστέρηση των Νέγρων στην ευφυΐα οφείλεται τάχα στις κακές συνθήκες κυήσεώς τους (λόγω χαμηλού βιωτικού επιπέδου), μπορεί ακόμη να υποδειχτεί και το αποτέλεσμα αμερικανικής ερεύνης η οποία έγινε σε Ολλανδούς που είχαν γεννηθεί υπό τις συνθήκες της βαρειάς πείνας του χειμώνα 1944-45. Η έρευνα αυτή απέδειξε ότι αυτοί οι Ολλανδοί δεν υστερούν καθόλου ως προς το IQ των λοιπών Ολλανδών.

Το γεγονός ότι δεν οφείλεται σε επιδράσεις του περιβάλλοντος η χαμηλή στάθμη ευφυΐας των Νέγρων, αποδεικνύεται και με δύο άλλα στοιχεία: α) Οι Ινδιάνοι και οι Μεξικανικής καταγωγής Αμερικανοί (ομιλούντες την αγγλική πολύ λιγότερο από τους Νέγρους) επιτυγχάνουν πολύ καλλίτερα αποτελέσματα από τους Νέγρους. β) Στα αμερικάνικα τεστ μνήμης οι Νέγροι δεν υστερούν έναντι των Λευκών (β). Ο καθηγητής John Baker διαπιστώνει: «Οι Νέγροι έχουν αξιόλογη δυνατότητα εκφράσεως και μηχανική μνήμη, αλλά υστερούν στην λογική και αφηρημένη σκέψη, στην μαθηματική σκέψη και στην μνήμη εννοιών».
 

Όπως διαπίστωσε ο Jensen, η γενική μορφωτική ικανότης των Νέγρων της Αμερικής είναι χαμηλότερη από όλες τις άλλες εθνότητες, δηλαδή από Ασιάτες, Μεξικανούς, Ινδιάνους (γ) και Πορτορικανούς. Ο διάσημος ανατόμος sir Grafton Elliot Smith, ειδικός μελετητής της Νεγρικής φυλής, ετόνισε: «Δεν χρειάζονται πράγματι χτυπητές αποδείξεις για να υπογραμμισθή η έλλειψη πνεύματος πρωτοβουλίας και δημιουργικής δυνάμεως στην νεγρική φυλή». Κατά τον Osbourne, «στα περισσότερα σχολεία το μέσο παιδί των Νέγρων καθυστερεί κάθε έτος περίπου κατά το εν τρίτον της προβλεπομένης σχολικής ύλης, έναντι των άλλων, μέχρις ότου, στο τέλος της ανωτέρας μορφώσεως των δώδεκα τάξεων, να καθυστερεί  σε μερικά θέματα κατά τέσσερα ολόκληρα έτη» (δ). Ας σημειωθεί, ότι η έρευνα Shuey επεσήμανε γενικά, πως το IQ των Νέγρων βρίσκεται 12 βαθμούς περίπου κάτω των Λευκών στην προσχολική ηλικία, 14,5 βαθμούς περίπου στην σχολική ηλικία και 15 βαθμούς στις ανώτερες σχολές.

Όλες πράγματι οι έρευνες στο θέμα των πνευματικών ικανοτήτων των Νέγρων καταλήγουν στο ίδιο αμετακίνητο συμπέρασμα, ότι αυτοί υστερούν σημαντικά, όχι μόνον έναντι των Λευκών, αλλά και πολλών άλλων φυλών. Η διαφορά τους λοιπόν δεν είναι «διαφορά στο χρώμα του δέρματος», όπως οι αφελείς πιστεύουν, αλλά διαφορά πνεύματος. Ο επί 25ετίαν εργασθείς στην Αφρική ιατρός W. Gilges έγραφε τελευταία: «Όταν κανείς αναλογιστή, ότι ο εγκέφαλος και το δέρμα προέρχονται από το ίδιο εμβρυακό υλικό, δεν εκπλήσσεται ότι οι διαφορές στο δέρμα και στις τρίχες είναι παράλληλες με τις διαφορές στον εγκέφαλο και τον χαρακτήρα».

Ας ακούσουμε και την γνώμη του Αμερικανού καθηγητού Ουίλλιαμ Σόκλυ (βραβείο Νομπέλ): «Η πιο επικίνδυνη αυταπάτη είναι αυτή: «θέμα γενετικής διαφοροποιήσεως δεν υπάρχει καθόλου για την ευφυΐα, αφού το δυναμικό της είναι εξ ίσου κατανεμημένο μεταξύ των παιδιών των Νέγρων, όπως και των παιδιών των Ισλανδών, των Κινέζων ή οποιασδήποτε άλλης εθνικής ομάδος». Ο μοναδικός λόγος, για τον οποίον δεν μπορώ να θεωρήσω αυτήν την διαπίστωση ως ψεύδος, και μάλιστα ψεύδος τερατώδες και αισχρό, είναι το ότι δεν είμαι σίγουρος για το πνευματικό επίπεδο αυτών που το διετύπωσαν. Ίσως και να το πιστεύουν πράγματι!».

Ο Αυστραλός καθηγητής της ανατομίας στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου sir Elliot Smith σημειώνει: «Ο Νέγρος είναι ένα πολύ πρωτόγονο μέλος της ανθρώπινης κοινωνίας, σε ορισμένα όμως σημεία πολύ εξειδικευμένος. Το μέσο μέγεθος του εγκεφάλου του είναι πολύ μικρότερο από όσο στους πληθυσμούς της Ευρώπης και της Ασίας. Επίσης παρουσιάζει, συχνότερα από άλλους λαούς, ανατομικές ιδιότητες που θυμίζουν τους ανθρωποπιθήκους». Και αλλού: «Ο Νέγρος και ο Αυστραλός είναι οι πιο πρωτόγονοι από όλους τους ζώντες λαούς». Ο Γερμανός καθηγητής Felix von Bormann προσθέτει: «Ο εγκέφαλος του Νέγρου είναι από απόψεως χωρητικότητας μικρότερος από τον ευρωπαϊκό, ιαπωνικό ή κινεζικό εγκέφαλο, από πλευράς δε ελίκων και φαιάς ουσίας είναι πρωτόγονος. Γι’ αυτό ακριβώς και οι Νέγροι είναι κατά μέσον όρο λιγότερο ευφυείς από τους ανωτέρω λαούς, ευρισκόμενοι επί χιλιετίες στην ίδια εξελικτική βαθμίδα». Υποστηρίζεται ακόμη – από το ειδικό ανθρωπολογικό περιοδικό Mannus (ε) – ότι η μέση κρανιακή χωρητικότης των ευρωπαίων πρωτοανθρώπων προ 500.000 ως 100.000 ετών ήταν μεγαλύτερη από την σημερινή των Νέγρων και των Αυστραλιδών.

Υπάρχουν πράγματι και ανατομικές διαφορές στον εγκέφαλο του νέγρου. Μία απ’ αυτές είναι η λεγόμενη «πτυχή του πιθήκου» (sulcus lunatus) στο πίσω μέρος της εγκεφαλικής ουσίας. Αυτή η πτυχή αποτελεί μία σαφή διαφοροποίηση των πιθήκων από τον άνθρωπο, κατ’ εξαίρεση όμως είναι αυτή ανεπτυγμένη και στους Νεγρίδες και Αυστραλίδες (στ). Ανατομικές διαφορές επεσημάνθησαν από τον καθηγητή C. Connolly και στο εμπρόσθιο μέρους του νεγρικού εγκεφάλου (ζ), τέτοιες, που ο διάσημος Αμερικανός ανθρωπολόγος Carl. Coon να υποστηρίξει, ότι η καθυστέρηση των Νέγρων έναντι των Λευκών πρέπει να αντιστοιχεί προς εξέλιξη 200.000 ετών τουλάχιστον. Κατά τον Coon, στην μαύρη Αφρική υπήρξε μόνον λίθινη εποχή, η οποία ακόμη και σήμερα συνεχίζεται σε πολλά σημεία της, ενώ η ήπειρος αυτή μπήκε κατ’ ευθείαν στην εποχή του σιδήρου – χάρις στην πρόσφατη εισαγωγή του από τους Λευκούς –, χωρίς ποτέ η Αφρική να περάσει από την εποχή του Χαλκού.

Πρόσφατο άρθρο του Donald Swan υποστηρίζει ήδη, ότι η εξελικτική απόσταση μεταξύ Ευρωπιδών και Νεγριδών είναι μεγαλύτερη από όση είχε νομισθεί. Τούτο δε, διότι τα πρώτα κρανία του Homo Erectus εμφανίζονται στην Ευρώπη προ 500.000 ετών, στην Κίνα προ 150.000 και στην Νοτιοανατολική Ασία προ 40.000 ετών. Στην Αφρική αντιθέτως, νοτίως της Σαχάρας, μόλις προ 30.000 ετών εμφανίζονται τα πρώτα σχετικά κρανία. Έχομε δηλαδή εξελικτική διαφορά της τάξεως του μισού εκατομμυρίου ετών.

Εκείνο λοιπόν που συνάγεται αβίαστα από όλα τα ερευνητικά δεδομένα στο θέμα των Νέγρων, είναι τούτο: Αποτελεί μεγίστη αφέλεια να πιστεύει κανείς, ότι αυτοί ελάχιστα μόνον υστερούν από τους Λευκούς και ότι με μικρή βοήθεια εκ μέρους μας θα μπορούσε τάχα το χάσμα να γεφυρωθεί.



ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

(α)
Μουλάτοι ονομάζονται οι μιγάδες Νέγρων-Λευκών.

(β)
Τελευταία έρευνα για την ικανότητα της μνήμης απέδειξε εν τούτοις, ότι οι Νέγροι υστερούν λίγο και σ’ αυτήν έναντι των Λευκών.

(γ)
Κατά τον Σουηδό καθηγητή Λούντμαν, «ο πολιτισμός και η τέχνη των ινδιάνων είναι πολύ ανώτεροι και συνθετώτεροι από των Νέγρων»

(δ)
Ειδική έρευνα αντιλήψεως του Ραλφ Σκοτ στις ΗΠΑ απέδειξε πάλι, ότι τα λευκά παιδιά επέτυχαν 84,9 μονάδες στην εξέταση αυτή έναντι 62,5 των παιδιών των Νέγρων.

(ε)
Τεύχος 2/1973.

(στ)
Η σύγχρονη Ανθρωπολογία χρησιμοποιεί την ελληνική κατάληξη «ίδης» για την ταξινόμηση και ονομασία των φυλών. Αυτή υπήρξε αρχαιότατη δωρική κατάληξις (τότε το η μετατρεπόταν σε α) και προερχόταν μάλλον από την λέξι «ιδέα», που τότε εσήμαινε «μορφή». Λεωνίδας εσήμαινε «ο έχων την μορφή λέοντος», Πελοπίδας ο «έχων την μορφή του Πέλοπος» ή ο «ομοιάζων στον Πέλοπα». Έτσι η κατάληξη - ίδας (και κατόπιν - ίδης) εχρησιμοποιείτο στα πατρωνυμικά, αφού ο γιός μοιάζει στον πατέρα, και διεσώθη μέχρι σήμερα η χρήση στα ονόματα των Ελληνοποντίων.

(ζ)
Μικρότερες αυλακώσεις, έλικες κατά 15% λεπτότερες κλπ.






Κεφάλαια από τα βιβλία του Δημητρίου Π. Δημοπούλου : «Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ – Οι ρίζες, οι συγγενείς, οι γείτονες» και «ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΒΙΟΠΟΛΙΤΙΚΗ (ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΔΟΓΜΑ)» των εκδόσεων “ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΚΕΨΙΣ”. Αυτά αφορούν τους Ινδούς, τους Αρίους, τους Αιγυπτίους, τους Άραβες, τους Εβραίους, τους Τσιγγάνους και τους Πομάκους, την καταγωγή του ελληνικού αλφαβήτου («Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ»), καθώς και ένα κεφάλαιο για τους Νέγρους («ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΒΙΟΠΟΛΙΤΙΚΗ»).



Ο Δημήτριος Δημόπουλος είναι ερευνητής εθνικών και εθνολογικών θεμάτων. Σπούδασε Μηχανολόγος (Ε. Μ. Πολυτεχνείο). Μεταπτυχιακές σπουδές Φιλοσοφίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών), Μέλος της γερμανικής «Εταιρίας Βιολογικής Ανθρωπολογίας και Ευγονικής». Διετέλεσε Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων και Γεν. Γραμματέας του Υπουργείου Γεωργίας. Τιμήθηκε από την Αθήνα με το χρυσό κλειδί της πόλεως και με το Μετάλλιο Αθηναϊκού Αγώνος



1 Αυγούστου 2013

Η αποικία του Ακρωτηρίου και η μεγάλη πορεία των Μπόερς.




Η Αποικία του Ακρωτηρίου ιδρύθηκε από την Ολλανδική Εταιρία Ανατολικών Ινδιών το 1652. Η στρατηγική της θέση όμως, μεταξύ Ατλαντικού και Ινδικού Ωκεανού την μετέτρεψε σύντομα σε μήλον της Έριδος μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και του Βασιλείου των Κάτω Χωρών. Κατελήφθη για πρώτη φορά από τους Βρετανούς το 1795, ενώ η Ολλανδία είχε μετατραπεί σε δορυφόρο της Γαλλίας κατά την διάρκεια των Γαλλικών Επαναστατικών Πολέμων. Επεστράφη το 1802, προσωρινά όμως, καθώς το 1814 αποτέλεσε οριστικά κτήση του βρετανικού στέμματος με την Αγγλοολλανδική Συνθήκη του ίδιου έτους.

Οι αγγλικές κτήσεις περιορίζονταν αρχικά στην δυτική Νότια Αφρική,με πρωτεύουσα το Κέιπ Τάουν. Η συνύπαρξη των Βρετανών όμως με τους πλειοψηφούντες Ολλανδούς και άλλους Ευρωπαίους αποίκους υπήρξε εξ'αρχής προβληματική.

Η επιβολή της αγγλικής γλώσσας και κουλτούρας, έθιξε ιδιαίτερα τους υπερήφανους προτεστάντες αποίκους. Συγχρόνως οι Βρετανοί ανέτρεψαν πλήρως το κοινωνικό και πολιτειακό κατεστημένο της περιοχής, στερώντας από τους Ολλανδούς την προνομιακή θέση την οποία ως τότε κατείχαν. Η σταδιακή χειραφέτηση των ιθαγενών και η οριστική κατάργηση της δουλείας σε όλη την Βρετανική Αυτοκρατορία το 1833, καθώς και η συνεχής εισροή μεταναστών από τις βρετανικές νήσους από το 1820 και οι συνακόλουθες τριβές με τους πρώτους αποίκους για την κατοχή της γης, αποτέλεσαν το οριστικό χτύπημα για πολλούς από τους Αφρικάνερ (ολλανδόφωνοι άποικοι).

Οι άποικοι οι οποίοι αποφάσισαν να μεταναστεύσουν από την Αποικία του Ακρωτηρίου στην αφρικανική ενδοχώρα και μακρυά από την βρετανική κυριαρχία, ανήλθαν περίπου σε 12.000. Κινούμενοι ανατολικά και βορειοανατολικά και ερχόμενοι σε συνεχείς συγκρούσεις με τοπικές αφρικανικές φυλές,οι σκληροτράχηλοι Voortrekkers (από το Die Groot Trek = Η Μεγάλη Πορεία), εγκαταστάθηκαν κατά τις δεκαετίες του 1830-40 αρχικά στην περιοχή του Νατάλ (Δημοκρατία της Νατάλια), το οποίο κατέκτησαν έπειτα από σφοδρές συγκρούσεις με τους γειτονικούς Ζουλού. Η προσάρτηση όμως του Νατάλ από τους Βρετανούς το 1843, τους ανάγκασε να μεταναστεύσουν ακόμη πιο βόρεια, όπου ήδη άλλοι Μπόερς (αγρότης στα Ολλανδικά και Αφρικάνερ) είχαν δημιουργήσει τις πρώτες τους κοινότητες. Σταδιακά σχηματίστηκαν δύο ανεξάρτητα κράτη με συχνές διενέξεις μεταξύ τους, το Ελεύθερο Κράτος της Οράγγης το 1854 και η Νοτιοαφρικάνικη Δημοκρατία το 1856.

Η βρετανική διοίκηση της Αποικίας,αρχικά φάνηκε θετική στην μετανάστευση των Μπόερς και τον σχηματισμό των κρατών τους,θεωρώντας πως θα εξερευνούσαν και θα κατακτούσαν ανέξοδα για αυτήν της ενδοχώρα της Νότιας Αφρικής.Οι Βρετανοί αναγνώρισαν μάλιστα την ανεξαρτησία του Ελεύθερου Κράτους της Οράγγης και του Τράνσβααλ(Νοτιοαφρικάνικη Δημοκρατία) με ξεχωριστές συνθήκες,το 1854 και 1852 αντίστοιχα.

Η συνεχής επέκταση όμως της Αποικίας του Ακρωτηρίου, σε συνδυασμό με την ανακάλυψη τεραστίων κοιτασμάτων πολύτιμων μετάλλων και λίθων στην νοτιοαφρικάνικη ενδοχώρα,αλλά και τον μεγάλο αποικιακό ανταγωνισμό με τις άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις και κυρίως την Γερμανική Αυτοκρατορία,οδήγησαν στην μεταστροφή της βρετανικής πολιτικής και την σκλήρυνση της στάσης της.Λαμβάνοντας ως αφορμή τις συνεχείς επιδρομές των Ζουλού στο έδαφος του Τράνσβααλ,αλλά και εκμεταλλευόμενοι την κακή οικονομική κατάσταση της χώρας,προσάρτησαν τη Νοτιοαφρικάνικη Δημοκρατία το 1877, εγκαθιστώντας μάλιστα φρουρές στις σημαντικότερες πόλεις.

Οι Μπόερς αν και αγανακτισμένοι με την πραξικοπηματική ενέργεια της βρετανικής κυβέρνησης, αδυνατούσαν να αντιδράσουν όσο συνεχίζονταν οι συγκρούσεις με τους Ζουλού. Η οριστική όμως συντριβή και καθυπόταξη του αφρικανικού αυτού έθνους από τους Βρετανούς, κατά τον μεγάλο πόλεμο του 1879, απήλλαξε τους Μπόερς από την μόνιμη απειλή στα ανατολικά τους. Στις 16 Δεκεμβρίου του 1880 εξεγέρθηκαν εναντίον της βρετανικής κατοχής,σηματοδοτώντας την έναρξη του Πρώτου Πολέμου των Μπόερς.

21 Ιουλίου 2013

Το αραβικό δουλεμπόριο.

Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από την επικράτηση των ιδεών του ισοπεδωτισμού και του μίσους της λευκής φυλής από τους ίδιους τους λευκούς. Όσο παράδοξο και αν ακούγεται, ο λευκός άνθρωπος, εμποτισμένος από τις ιδέες του φιλελευθερισμού, του μαρξισμού και της αστικής ψευδοφιλοσοφίας, στράφηκε εναντίον της ίδιας του της υποστάσεως με αποτέλεσμα να απειλείται σήμερα με πνευματική υποδούλωση, ακόμη και με εξαφάνιση.

Ένα από τα αποτελέσματα της πνευματικής υποδουλώσεως είναι η παρουσίαση ιστορικών γεγονότων από μια οπτική που παρουσιάζει τον λευκό άνθρωπο ως υπεύθυνο για όλα τα δεινά. Ο θεσμός της δουλείας έχει αποτυπωθεί στις συνειδήσεις του κόσμου ως δημιούργημα της λευκής φυλής, μια άποψη που είναι αβάσιμη και επιστημονικά απαράδεκτη, μιας και στη σύγχρονη ιστορία μπορούμε να συγκρίνουμε πιο εύκολα τις συνθήκες της δουλείας στον κόσμο.

Δεν θα ασχοληθούμε με τη δουλεία στον αρχαίο κόσμο, μιας και δεν συναντάται πολιτισμός που να μην περιλαμβάνονται οι δούλοι στην κοινωνία τους. Πριν ακόμα από τον 8ο αιώνα μ.Χ., το δουλεμπόριο ήταν η κύρια ασχολία στον αραβικό κόσμο και αποτελούσε την μεγαλύτερη πηγή πλούτου. Τεράστιας έκτασης σκλαβοπάζαρα στήνονταν κυρίως στη Δυτική Ασία, τη Βόρεια Αφρική, την Ανατολική Αφρική και ορισμένα μέρη της Ευρώπης όπως η Ιβηρική, η Κρήτη και η νότια Ιταλία. Οι επιθέσεις των Αράβων, των Σαρακηνών και των υπολοίπων υπανθρώπων αφρικανο-ασιατικής καταγωγής, μέσω συνεχών επιδρομών στη νότια Ευρώπη (Ιταλία, Ισπανία, νότια Γαλλία, Ελληνικά νησιά κτλ) αιχμαλώτιζαν λευκούς ανθρώπους και στη συνέχεια τους προωθούσαν στα σκλαβοπάζαρα του Μαγκρέμπ, της Βασόρας, της Βαγδάτης, της Ταγγέρης, του Μαρακές, της Τρίπολης, του Καΐρου, του Ασσουάν, του Μουσκάτ, του Άντεν και πολλών ακόμα περιοχών. Εκτιμάται ότι υπήρχαν πάνω από 120 σκλαβοπάζαρα στον Αραβικό κόσμο κατά τον 10ο αιώνα. Σύμφωνα με τον ιστορικό Robert Davis, περίπου 1.000.000 με 1.500.000 Ευρωπαίοι είχαν συλληφθεί από Βερβέρους κουρσάρους, που ήταν υποτελείς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και πωλούνταν ως σκλάβοι μεταξύ του 16ου και 19ου αιώνα. Οι σκλάβοι συλλαμβάνονταν κατά κύριο λόγο από τα παραθαλάσσια χωριά της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, αλλά και από πιο μακρινά μέρη όπως η Γαλλία ή η Αγγλία, η Ολλανδία, η Ιρλανδία, ακόμα και η Ισλανδία. Σε μια επιδρομή εναντίον της Λισσαβόνας το 1189, για παράδειγμα, ο χαλίφης Αλμοχάντ Γιακούμπ αλ-Μανσούρ πήρε 3.000 γυναίκες και παιδιά για αιχμαλώτους, ενώ ο κυβερνήτης της Κόρδοβα σε μια επόμενη επίθεση κατά τουSilves το 1191, πήρε 3.000 χριστιανούς σκλάβους.

Το δουλεμπόριο όμως άνθισε λίγο αργότερα, επί των χρόνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Συνεχίζοντας την ισλαμική παράδοση, οι Οθωμανοί έδειχναν όλον τον πολιτισμό τους σε ανθρώπινα όντα. Κατά την κατάκτηση περιοχών, οι ομορφότερες γυναίκες κρατούνταν για τον Σουλτάνο, οι ρωμαλέοι άντρες οδηγούνταν στα σκλαβοπάζαρα, και οι υπόλοιποι θανατώνονταν.

Στον αραβο-ισλαμικό και αφρικανικό κόσμο ο θεσμός της δουλείας είναι τόσο βαθιά ριζωμένος στην κουλτούρα τους μιας και πολύ πρόσφατα, τη δεκαετία του 1950, στη Σαουδική Αραβία ο πληθυσμός σκλάβων ανερχόταν σε 450.000 - περίπου το 20% του πληθυσμού. Εκτιμάται ότι έως και 200.000 παιδιά των γυναικών του Σουδάν είχαν αρπαχθεί και μετατραπεί σε σκλάβους κατά τη διάρκεια του δευτέρου εμφυλίου πολέμου στο Σουδάν. Η δουλεία στη Μαυριτανία καταργήθηκε νομικά  από νόμους που ψηφίστηκαν το 1981, και τελικά ποινικοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2007. Εκτιμάται ότι μέχρι και 600.000 Μαυριτανοί (το 20% του πληθυσμού της Μαυριτανίας) βρίσκονται σήμερα σε συνθήκες που ορισμένοι θεωρούν ότι είναι «δουλεία», δηλαδή πολλοί από αυτούς χρησιμοποιούνται προς καταναγκαστική εργασία εξαιτίας της φτώχειας.

Από τα σκλαβοπάζαρα του ισλαμικού κόσμου δεν έχει διασωθεί κανένας δούλος, μιας και ο μουσουλμάνος ιδιοκτήτης είχε το δικαίωμα να τον θανατώσει χωρίς να λογοδοτήσει σε κανέναν. Αντίθετα, οι εργάτες των φυτειών του Αμερικανικού νότου (οι οποίοι λανθασμένα χαρακτηρίζονται ως «σκλάβοι»), όχι μόνο δεν αποτελούσαν ιδιοκτησιακό καθεστώς του γαιοκτήμονα, αλλά είχαν ένα μέρος της γης του ιδιοκτήτη προς δική τους εκμετάλλευση, είχαν σπίτι, φαγητό και πόσιμο νερό (σε αντίθεση με τα «ελεύθερα» αδέρφια τους στην Αφρική), και λίγες γενιές αργότερα έφτασαν να γίνονται μέχρι και πρόεδροι των Η.Π.Α…

Το ίδιο και στις υπόλοιπες αφρικανικές χώρες όπου οι μαύροι εργάτες είχαν διαφορετικά δικαιώματα και ελευθερίες από τους λευκούς, χωρίς όμως να έχει κανένας λευκός το δικαίωμα να αφαιρεί την ζωή ενός εργάτη.

Για ποια «δουλεία» μιλάμε λοιπόν;



9 Ιουνίου 2013

Ακόμα ένας Έλληνας επιχειρηματίας δολοφονήθηκε στη Νότια Αφρική.


Νεκρός βρέθηκε ο πολύ γνωστός Έλληνας επιχειρηματίας από το Brakpan του Johannesburg, Μιχάλης Ζαφείρης, το πρωί της περασμένης Τρίτης. Σύμφωνα με την αδελφή του, Πέννυ Αλεξάνδρου, ο αδερφός της απήχθη το βράδυ της Δευτέρας κατά την επιστροφή του από Springs στην Brakpan. Το πτώμα του βρέθηκε κοντά στο Blesbokspruit στο Springs.

Από το 1994 οπότε και ανέλαβε την εξουσία η μαρξιστική τρομοκρατική οργάνωση του Μαντέλα, ανάμεσα στις εκατοντάδες χιλιάδες (μερικοί μιλάνε και για πάνω από 1.000.000) δολοφονημένους λευκούς συγκαταλέγονται και περισσότεροι από 1000 Έλληνες.

Το φυλετικό μίσος της κομμουνιστικής κυβερνήσεως έχει μειώσει κατά πολύ τον πληθυσμό των λευκών της χώρας, πολλοί εκ των οποίων έχουν μεταναστεύσει σε Ευρώπη, Αμερική και Αυστραλία. Πρόκειται για μια πραγματική γενοκτονία με καθαρά ρατσιστικά κίνητρα, αφού σχεδόν όλες οι δολοφονίες έχουν ως δράστες μαύρους και ως θύματα λευκούς.


4 Ιουνίου 2013

Ο πρώτος πόλεμος των Μπόερς.




Η νικηφόρα για τους Βρετανούς έκβαση του Πολέμου των Ζουλού, σηματοδότησε την έναρξη της εξέγερσης των κατοίκων του Τράνσβααλ (Νοτιοαφρικάνικη Δημοκρατία) κατά της βρετανικής κατοχής.

Απαλλαγμένοι οριστικά από τον αφρικανικό κίνδυνο στα ανατολικά τους, αλλά και βαθιά δυσαρεστημένοι από την αυθαίρετη προσάρτηση της χώρας τους από τις αρχές της Αποικίας του Ακρωτηρίου, οι αντιπρόσωποι των Μπόερς συναντήθηκαν στο Πάαρντεκραλ τον Δεκέμβριο του 1880 και εξέλεξαν τριμελή επιτροπή,υπό τους Πιετ Ζουμπέρ,Πάουλ Κρούγκερ και Μαρτίνο Πρετόριους, η οποία και ανακήρυξε την ανεξαρτησία της χώρας στις 16 Δεκεμβρίου.

Ο σύντομος πόλεμος που ακολούθησε,αν και στην ουσία ήταν μια απλή σειρά αψιμαχιών με αποκορύφωμα την βρετανική συντριβή στον Λόφο Ματζούμπα,αποτέλεσε βαρύ πλήγμα για το γόητρο της Αυτοκρατορίας και επηρέασε βαθύτατα την μετέπειτα ιστορία της Νότιας Αφρικής.

Αντίπαλες Δυνάμεις


Ο Βρετανικός Στρατός βρισκόταν στο απόγειο της ισχύος του κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα. Τα βρετανικά συντάγματα μαχόμενα ανελλιπώς επί έναν σχεδόν αιώνα σε κάθε άκρη της υφηλίου, είχαν αποκτήσει τεράστια εμπειρία και φήμη. Οι παραδοσιακές γραμμικές τακτικές μάχης όμως,των άριστα εκπαιδευμένων και πειθαρχημένων Βρετανών επαγγελματιών στρατιωτών, αποδείχθηκαν παντελώς ανεπαρκείς κατά τις συγκρούσεις με τους Μπόερς.

Σημαντικότερο μειονέκτημά τους αποτελούσε η χαμηλή σκοπευτική τους ικανότητα. Καθώς βασικό τακτικό δόγμα του Βρετανικού στρατού, ήταν η επίθεση του πεζικού κατά φάλαγγες και η διάσπαση της εχθρικής γραμμής μέσω ομοβροντιών και συνακόλουθων εφόδων μετά εφ'όπλου λόγχης,ελάχιστη σημασία δινόταν στην ατομική σκόπευση και συνεπώς στην πλήρη εκμετάλλευση του αποτελεσματικού και ακριβούς τυφεκίου Martini-Henry, το οποίο εισήχθη στον Βρετανικό Στρατό το 1871. Τέλος και η ένδυση τους μείωσε σημαντικά την αποτελεσματικότητά τους.Οι Βρετανοί στρατιώτες στην Νότια Αφρική, φέροντας ακόμη την παραδοσιακή κόκκινη στολή παρά την παραλλαγή Khaki drill-η οποία χρησιμοποιούνταν ήδη στην Ινδία-αποτελούσαν εμφανείς στόχους στο άνυδρο και βραχώδες νοτιοαφρικανικό τοπίο.

Οι Μπόερς από την άλλη,αποτελούσαν μια ιδιαίτερα ανορθόδοξη και ευέλικτη δύναμη. Οι «χοίροι» (όπως αποκαλούσαν υποτιμητικά οι Βρετανοί τους Μπόερς), ήταν οργανωμένοι σε μικρές έφιππες ομάδες, τα commando. Όλοι τους υπηρετούσαν εθελοντικά και έφεραν δικό τους οπλισμό και ιπποσκευή. Ο ηγέτης κάθε commando εκλεγόταν βάση της αξίας και της ικανότητας του από τους άνδρες του, συμβάλλοντας έτσι σημαντικά στην σωστή διοίκηση και την εμπιστοσύνη των μαχητών προς αυτήν.

Οι Μπόερς αν και άτακτοι και αγρότες στην συντριπτική τους πλειοψηφία, αποτελούσαν δεινούς σκοπευτές και ειδικούς στην παραλλαγή και την κάλυψη, χάρη στην μακρόχρονη ενασχόλησή τους με το κυνήγι και τις συνεχείς συγκρούσεις με τους ιθαγενείς. Τα ατομικά τους τυφέκια-κυρίως Westley Richards και Snider-Enfield-ήταν γενικά πιο ακριβή από το αντίστοιχο βρετανικό. Μοναδικό τους σημαντικό μειονέκτημα έναντι των Βρετανών, ήταν η έλλειψη ξιφολόγχης και συνεπώς εκπαίδευσης σε μάχη εκ του σύνεγγυς, την οποία όμως κατάφερναν σχεδόν πάντα να αποφεύγουν, με την σωστή επιλογή εδάφους και την συνεχή κίνηση.

Πρώτες Συγκρούσεις και Κλιμάκωση του Πολέμου


Η βρετανική φρουρά της πόλης Πότσεφστρομ, δέχθηκε τα πρώτα πυρά του πολέμου στις 16 Δεκεμβρίου του 1880. Σύντομα οι Μπόερς έθεσαν υπό πολιορκία και τις έξι βρετανικές φρουρές στο Τράνσβααλ.

Στις 20 Δεκεμβρίου σημειώθηκε το πρώτο σημαντικό επεισόδιο του πολέμου. Μια μονάδα πεζικού υπό τον Συνταγματάρχη Αστρούδερς, κινούμενη προς ενίσχυση της βρετανικής φρουράς της Πρετόρια, έπεσε σε ενέδρα στο Μπρόνκχορστ Σπρούιτ, την οποία έστησε commando υπό την διοίκηση του Φραντς Ζουμπέρ (αδελφού του αρχιστρατήγου των Μπόερς Π.Ζουμπέρ) και κυριολεκτικά αποδεκατίστηκε. Οι απώλειες των Βρετανών ανήλθαν σε 156 νεκρούς και τραυματίες και δεκάδες αιχμαλώτους, ενώ των Μπόερς μόλις σε 2 νεκρούς και 5 τραυματίες.
Ανώτατος διοικητής των βρετανικών δυνάμεων της Νότιας Αφρικής και συγχρόνως κυβερνήτης του Νατάλ, ήταν ο Στρατηγός Τζώρτζ Κόλευ. Ο Κόλευ, αν και άριστος γνώστης της πολιτικής κατάστασης του Τράνσβααλ και με σημαντική επιρροή στην περιοχή, δεν μπόρεσε να προβλέψει τις εξελίξεις λόγω της πρόσκαιρης μετάθεσής του στην Ινδία, αλλά και τις λανθασμένες εκτιμήσεις του ανίκανου Βρετανού αρμοστή Όουεν Λάνιον. Πληροφορούμενος την καταστροφή της βρετανικής φάλαγγας στο Μπρόνκχορστ Σπρούιτ, προέβη σε γενική κινητοποίηση των δυνάμεων που διέθετε στην Αποικία του Ακρωτηρίου. Κατά τα μέσα Ιανουαρίου είχαν συγκεντρωθεί στο Νιουκάστλ του Νατάλ 1.200 πεζοί και ιππείς, καθώς και έξι πυροβόλα και τρεις εκτοξευτές πυράυλων.

Ο Αρχιστράτηγος των Μπόερς Πιετ Ζουμπέρ, εκτιμώντας ορθά πως η διαδρομή εισβολής των Βρετανών στο Τράνσβααλ θα περνούσε από την οροσειρά Ντράκενσμπεργκ, συγκέντρωσε 2.000 άνδρες κοντά στο Φόλκσρυστ και κατέλαβε αμυντικές θέσεις στο στρατηγικής σημασίας πέρασμα του Λένκγς Νέκ.

Μάχες στο Λένγκς Νεκ και Σκούινσγκόοτε


Στις 28 Ιανουαρίου οι δυνάμεις του Κόλευ, προσπάθησαν να διασπάσουν τις αμυντικές θέσεις των Μπόερς. Παρά όμως την σημαντική προπαρασκευή πυροβολικού και την παράλληλη κυκλωτική κίνηση του ιππικού των Βρετανών, οι Μπόερς εκμεταλλευόμενοι τις ισχυρές θέσεις του και την δεινή τους σκοπευτική ικανότητα απέκρουσαν όλες τις επιθέσεις του βρετανικού πεζικού, επιφέροντας του μεγάλες απώλειες. Ο Βρετανός Στρατηγός απώλεσε 83 νεκρούς και 113 τραυματίες, έναντι 14 νεκρών και 27 τραυματιών των επαναστατών.

Η ήττα στο Λένγκς Νεκ, αλλά και οι συνακόλουθες συνεχείς επιδρομές των Μπόερς στις εκτεταμένες γραμμές ανεφοδιασμού των Βρετανών, έφεραν τις δυνάμεις του Κόλευ σε δύσκολη θέση. Προκειμένου να αποκαταστήσει τον ανεφοδιασμό του, αλλά και να λάβει ενισχύσεις, ο Βρετανός Στρατηγός αποφάσισε να εκκαθαρίσει την διαδρομή Νιουκάστλ-Όρος Πρόσπεκτ( όπου βρισκόταν το αγγλικό στρατόπεδο),ηγούμενος δύναμης 278 ανδρών και δύο πυροβόλων. Πληροφορούμενος πως μια ισχυρή έφιππη δύναμη των Μπόερς πλησίαζε, διέταξε τους άνδρες του να λάβουν κυκλική αμυντική διάταξη στις παρυφές του όρους Σκούινσγκόοτε. Κατά την μάχη που ακολούθησε στις 8 Φεβρουαρίου, οι Μπόερς επανέλαβαν την συνήθη αποτελεσματική τακτική τους. Αποφεύγοντας συνεχώς μετωπική επίθεση, έβαλαν συνεχώς κατά των Βρετανών από καλυμμένες θέσεις. Η βρετανική δύναμη κινδύνεψε με ολοσχερή καταστροφή. Χάρη όμως στην δυνατή βροχόπτωση που ακολούθησε και μια τολμηρή νυχτερινή διάβαση του ποταμού Ινγκόγκο, ο Κόλευ διέσωσε τους άνδρες του,έχοντας όμως υποστεί άλλη μια ντροπιαστική ήττα, καθώς και 143 νεκρούς και τραυματίες.

Ο Κόλευ βρισκόταν πλέον σε δυσχερή θέση. Ενώ είχε ταπεινωθεί από τους Μπόερς ήδη δύο φορές, έλαβε πληροφορίες πως σύντομα θα ξεκινούσαν διαπραγματεύσεις ειρήνης. Θέλοντας να διασώσει το προσωπικό του γόητρο, αλλά και να επιφέρει ένα σημαντικό πλήγμα στις δυνάμεις του Ζουμπέρ, κατέλαβε αιφνιδιαστικά με 603 άνδρες (κυρίως Χαιλάντερς του 92ου Συντάγματος) τον Λόφο Ματζούμπα, κοντά στο πέρασμα Λένγκς Νεκ, το βράδυ της 26ης Φεβρουαρίου. Στόχος του ήταν αφού εξασφαλίσει την τοποθεσία,να αναγκάσει με πυρά πυροβολικού τους Μπόερς να εγκαταλείψουν τις οχυρές τους θέσεις. Η Μάχη που θα ακολουθούσε θα οδηγούσε στην οριστική συντριβή των Βρετανών και τον θάνατο του ικανού αλλά υπερφίαλου Κόλευ.

25 Μαΐου 2013

Η Μάχη του λόφου Ματζούμπα.


O Στρατηγός Κόλευ ενώ προσπαθεί να ανασυντάξει τους άνδρες του
Ο Βρετανός Στρατηγός Κόλευ είχε δει τις δυνάμεις του να συντρίβονται ήδη δύο φορές από του αντάρτες Μπόερς, τόσο κατά την αρχική έφοδο στο Πέρασμα Λένγκς Νεκ όσο και κατά την Μάχη Σκούινσγκόοτε. Πληροφορούμενος από τις αρχές της Αποικίας του Ακρωτηρίου την απογοήτευση της κυβέρνησης του Λονδίνου για την αποτυχημένη ροή των επιχειρήσεων αλλά και την επικείμενη έναρξη ειρηνευτικών συνομιλιών, αποφάσισε να εκβιάσει την αναδίπλωση του εχθρού με μια παράτολμη και αιφνιδιαστική επιχείρηση κατάληψης του παρακείμενου στο Λένγκς Νεκ λόφου Ματζούμπα, θέλοντας έτσι να ενισχύσει την διαπραγματευτική θέση των Βρετανών αλλά και να σώσει το προσωπικό του γόητρο.

Οι δυνάμεις που συγκέντρωσε για την συγκεκριμένη αποστολή,αποτελούνταν από τρεις λόχους του 92ου Συντάγματος των Γκόρτντον Χαιλάντερς, δύο λόχους του 60ου Βασιλικού Συντάγματος Τυφεκιοφόρων,καθώς και ένα απόσπασμα πεζοναυτών του HMS Dido, συνολικής ισχύος 603 ανδρών.

Η επιχείρηση ξεκίνησε στις 21.30 της 26ης Φεβρουαρίου. Ύπο άκρα σιγή και την κάλυψη του σκότους η βρετανική δύναμη,υπό την ηγεσία του του ιδίου του Κόλευ, ξεκίνησε την κοπιαστική της πορεία προς το Ματζούμπα, ακολουθώντας τις πλαγιές του παρακείμενου λόφου Ινγκουέλο,στην κορυφή του οποίου ο Βρετανός Στρατηγός άφησε ως φρουρά τους άνδρες του 60ου Συντάγματος. Αφήνοντας έναν ακόμη λόχο των Χαιλάντερς μεταξύ των δύο λόφων,για να καλύψει την οδό ανεφοδιασμού και ενισχύσεων του,ο Κόλευ ανήλθε με 395 άνδρες στην κορυφή του ηφαιστιογενούς λόφου Ματζούμπα κατά τις 04.00 της 27ης Φεβρουαρίου. Παρά όμως την επιτυχή κατάληψη του λόφου,είχε διαπράξει δύο σημαντικά λάθη.Μην μεταφέροντας πυροβόλα μαζί του,δεν μπορούσε ουσιαστικά να προσβάλλει τις θέσεις των Μπόερς στο Λένγκς Νέκ, ενώ παρέλειψε επίσης να διατάξει την οχύρωση των θέσεων του στον λόφο. Στην ουσία επρόκειτο για μια επίδειξη δύναμης, παρά μια επιχείρηση με σαφή αντικειμενικό σκοπό.

Οι Μπόερς αρχικά αιφνιδιάστηκαν και πανικοβλήθηκαν στην θέα των Χαιλάντερς τόσο κοντά στις θέσεις τους.Υπό την ψύχραιμη και στιβαρή ηγεσία όμως του Στρατηγού Ζουμπέρ, αποφασίστηκε η εκπόρθηση του Ματζούμπα. 150 άνδρες υπό την διοίκηση των Μαλάν, Ρόος και Φερέιρα ανεβαίνοντας την βόρεια πλαγιά του λόφου υπό πλήρη κάλυψη,έφθασαν κατά τις 07.00 σε απόσταση 400 μέτρων από τις θέσεις των Βρετανών. Ακολούθησαν σποραδικές ανταλλαγές πυρών μέχρι τις 09.00, χωρίς όμως οι Βρετανοί να γνωρίζουν τον ακριβή αριθμό των Μπόερς και την επικείμενη επίθεσή τους.

Λίγο μετά τις 09.00 ξεκίνησε η επίθεση των Μπόερς,με πρώτη απώλεια για τους Βρετανούς τον Πλωτάρχη Ρομιγύ. Οι ανυποψίαστοι Χαιλάντερς θερίστηκαν από τις συνεχείς ομοβροντίες των καλυμμένων Μπόερς. Οι Νοτιοαφρικανοί επαναστάτες, πρωτοτυπώντας σε σχέση με τις κλασσικές γραμμικές τακτικές μάχης του 19ου αιώνα και εφαρμόζοντας ουσιαστικά ένα συνεχές πυρ και κίνηση,έφθασαν σε απόσταση μόλις 30 μέτρων από τις αμυντικές των Βρετανών προκαλώντας τους συνεχείς απώλειες με τα εύστοχα πυρά τους. Ο Κόλευ εν τω μεταξύ,παρά τις συνεχείς προτροπές των αξιωματικών του για επίθεση με εφ'όπλου λόγχη-η οποία πιθανώς θα επιτύγχανε λόγω της εγγύτητας των Μπόερς αλλά και της ανεπάρκειας τους στην μάχη του εκ του σύνεγγυς-προτίμησε να περιμένει την έφοδο του εχθρού, επί ματαίω όμως.

Οι μεγάλες απώλειες αλλά και η μεγάλη σύγχυση από την αφανή επίθεση του εχθρού ανάγκασε τους Βρετανούς να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους στα βορειοδυτικά του λόφου και να συμπτυχθούν προς μια χαμηλότερη κορυφογραμμή. Εν αγνοία τους όμως οι Μπόερς εξαπέλυσαν δύο δευτερεύουσες επιθέσεις από τα βορειοανατολικά,οι οποίες κατάφεραν να πλευροκοπήσουν τις θέσεις τους.

Οι Βρετανοί στρατιώτες βρίσκονταν πλέον σε απελπιστική θέση. Ο ίδιος ο Κόλευ, ενώ προσπαθούσε να ανασυντάξει τους άνδρες του έπεσε νεκρός από σφαίρα στο μέτωπο.Δεχόμενοι πυρά από όλες τις κατευθύνσεις,αλλά και με τον διοικητή τους νεκρό, οι Χαιλάντερς τράπηκαν σε άτακτη φυγή.Πιθανώς μάλιστα να εξοντώνονταν όλοι τους, αν ο λόχος που κατείχε τον αυχένα μεταξύ Ινγκούελο και Ματζούμπα δεν καθυστερούσε ένα έφιππο commando των Μπόερς που προσπάθησε να αποκόψει την οδό υποχώρησης τους.

Η πανωλεθρία στον Λόφο Ματζούμπα κόστισε στους Βρετανούς 92 νεκρούς, 34 τραυματίες και 58 αιχμαλώτους. Οι απώλειες των Μπόερς ανήλθαν μόλις σε 2 νεκρούς και 5 τραυματίες.
Στις 23 Μαρτίου του 1881,οι δύο πλευρές υπέγραψαν ανακωχή. Η τελική συνθήκη ειρήνης και αναγνώρισης της ανεξαρτησίας της Νοτιοαφρικάνικης Δημοκρατίας, υπογράφθηκε στις 25 Οκτωμβρίου του 1881.





22 Απριλίου 2013

John Costas: A Greek warrior by the Boer side at the Anglo-Boer War.

At the notorious "Boer War" (1899-1902), a man from the Greek area of Epirus, took part voluntarily, by the side of Boers. His name was John Costas (Greek name: Giannis Constas) and he hailed from the border village "Lia" of  Filata in Thesprotia. It is the only Greek name mentioned in historical records, although it is said that many Greeks fought by the side of the oppressed Boers against the British colonialists.

John Costas arrived in South Africa in 1899, after having passed through many other African countries. That time the Anglo-Boer War was in progress and John fought with the Boers. Thus, we find John Costas, under the commands of General Jacobus Hercules de la Rey, at the famous trenches of Magersfontein in the bloodiest battle of the war in the hills of Spion Kop (01/21/1900).

In the great battle in the canyon of Paardeberg near the Modder River (28-2-1900), John Costas captured by the British with 4,000 Boers and sent to Ceylon (now Sri Lanka).That time was also the fabled meeting with the young Winston Churchill, who was watching the war as a correspondent for the newspaper of London "Morning Post".

Indeed, locally and temporally coincident presence of both Costas and Winston  at Transvaal. So on 11/15/1899 Churchill captured prisoner by the Boers. In the same region were Costas acted.

Apparently among the Boers who conceived prisoners were Churchill and John Costas. He returned to South Africa from Ceylon  after the peace treaty in May 1902 and settled on the campus of South Africa, Stelenmposch, where he opened a cafe.

In 1912 he returned to the, occupied by Turks, Epirus and formed militias who fought against the Turks. He also took part in the effort for autonomy in Northern Epirus.

Those evidence are the only ones that we collect from the few sources that include names of soldiers of that period. Greek presence in South Africa is also referred at the 18th century, so it is almost certain that many other Greeks , involved in the Anglo-Boer war.




Translated from Greek language. 

3 Φεβρουαρίου 2013

Η γενοκτονία για την οποία σωπαίνουν όλοι.

του Νίκου Γεωργιόπουλου

Την δεκαετία του 1990 την στιγμή που η σοσιαλδημοκρατική επιβολή της δημοκρατίας γινόταν με ανθρωπιστικές βόμβες στην Βοσνία, στο Κόσσοβο, στο Σουδάν και σε άλλα μέρη, μια μη πολιτικά ορθή αλλά σιωπηρή γενοκτονία συνέβαινε στο νότιο κέρας της Αφρικανικής ηπείρου.

Οι Αφρικάνερς αυτή η αδάμαστη και αναρχική σε μεγάλο μέρος της ιστορίας της φυλή Ολλανδών, Γάλλων και Γερμανών βιώνουν την σιωπηρή τους γενοκτονία για την οποία κανένας δεν μιλάει και κανένα Μανιφέστο του Γιούστον (το περίφημο Μπλαιρικό μανιφέστο που καταργούσε την εθνική κυριαρχία εν ονόματι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων) δεν εφαρμόστηκε. Μέτα την πτώση του Απαρτχάιντ η κατάσταση της δημόσιας ασφάλειας στην Νότια Αφρική έχει χειροτερεύσει. Το άλλοτε ήσυχο Cape Town είναι ίσως η βιαιότερη πόλη του κόσμου μετά την Βαγδάτη.

Στο κοσμοπολίτικο Johannesburg οι αρχές αναγκάστηκαν να μεταφέρουν το χρηματιστήριο από το κέντρο της πόλης στο αριστοκρατικό προάστιο του Στάντον για λόγους ασφαλείας. Οι αγροτικές περιοχές της Νοτίου Αφρικής είναι μέρη δολοφονιών των Αφρικάνερ αγροτών και οι οποίες είναι χιλιάδες σε όλα τα μετά-Απαρτχάιντ χρόνια. Πολύ πρόσφατα μια Αφρικάνερ οικογένεια κατακρεουργήθηκε από τους κηπουρούς της με βασανιστικό τρόπο που περιελάμβανε αποκεφαλισμούς, ρίψη του θύματος σε βραστό νερό και άλλα φρικιαστικά έκτροπα τα οποία είναι συνήθη πλέον στην Νότια Αφρική.

Μέτα την πτώση του Απαρτχάιντ εφαρμόστηκε το Black Empowerment Program. Ένα μαζικό κυβερνητικό πρόγραμμα θετικών διακρίσεων που οδήγησε στην δημιουργία μιας κατηγορίας κοινωνικά περιθωριοποιημένων Αφρικάνερ που πένονται γιατί δεν μπορούν να βρουν δουλειά αφού δεν προτιμούνται έναντι των μαύρων συμπολιτών τους. Περίπου 1.000.000 Αφρικάνερς έχουν οδηγηθεί στην έξοδο από την χώρα διότι παρόλο που είναι καταρτισμένοι, δεν μπορούν να βρουν εργασία. Στο επίπεδο των πολιτισμικών πόλεμων που διεξάγονται στην Νότια Αφρική, ο Αφρικάνερ καλλιτέχνης Μποκ Βαν Μπλέρκ κατηγορήθηκε για ρατσισμό επειδή το τραγούδι του Ντε Λα Ρέι, εξυμνούσε τον Μπόερ στρατηγό Γιακόμπους Χερκούλαας Ντε Λα Ρέι που αντιστάθηκε με επιτυχία στα βρετανικά στρατεύματα στον δεύτερο πόλεμο των Μπόερ. Ο Γιούλιους Μαλέμα αρχηγός της νεολαίας του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου που είναι το κυβερνών κόμμα, μίλησε ανοιχτά υπέρ των πολιτικών της αναδιανομής γης που εφαρμόζει ο Μουγκάμπε στην Ζιμπάμπουε και ότι θα πρέπει να εφαρμοστούν αυτές οι πολιτικές στην Νότια Αφρική.

Ο ίδιος ο Μαλέμα τραγούδησε δημόσια το τραγούδι “Σκότωσε τον Μπόερ” και έπρεπε να μεσολαβήσει η δολοφονία του ακροδεξιού Μπόερ Εουτζέν Τερεμπλάνς ώστε το Εθνικό Αφρικάνικο Κογκρέσο να συμμαζέψει τον αγκιτάτορα του για να μην αρχίσουν πράξεις βίας και αντεκδίκησης. Σε απάντηση ο δημοφιλής Αφρικάνερ καλλιτέχνης Στέφεν Χοφμέυρ δήλωσε πως αν ο Μαλέμα δεν ανακαλούσε θα αποκαλούσε δημόσια τους μαύρους, κάφερ τουτέστιν κάφρους. Η πράξη αυτή ήταν ενδεικτική του κλίματος των φυλετικών προβλημάτων που θα προκαλούσε η παραμονή του Μαλέμα στο κυβερνητικό κόμμα και τελικά το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο τον διέγραψε.

Το διεθνές παρατηρητήριο γενοκτονιών, Genocide Watch, μια μη κυβερνητική οργάνωση που παρακολουθεί διεθνώς τις γενοκτονίες έχει την Νότια Αφρική στην κατάσταση 5 με ανώτερη την κατάσταση 8 που είναι η επίσημη διεξαγωγή της γενοκτονίας. Για να φτάσει μια χώρα στην κατάσταση 5 σημαίνει πως τα υποψηφία θύματα της γενοκτονίας έχουν υποστεί διακρίσεις και στοχοποίηση.

Αν και πολλοί θα μπουν στον πειρασμό να θυμηθούν το τι έκαναν οι Αφρικάνερς στον μαύρο πληθυσμό καλύτερα να το ξεχάσουν. Όσοι αισθάνθηκαν αποτροπιασμό (δικαίως) από την γενοκτονία της Ρουάντα καλό είναι να ξέρουν πως τα θύματα της γενοκτονίας, οι Τούτσι, καταπίεζαν για χρόνια τους εκτελεστές της γενοκτονίας, τους Χούτου. Οι Τούτσι ήταν κάτι σαν τους Αφρικάνερς αλλά με άλλο χρώμα δέρματος. 
 
 
 

13 Ιανουαρίου 2013

Μήνυμα του Wilhem Pretorius μέσα από την φυλακή.


Ο Wilhem Pretorius είναι ένας από τους 24 κρατούμενους για την υπόθεση «Boeremag» (βλέπτε σχετικό άρθρο εδώ) και παρά τις αυστηρές συθήκες κράτησής του μας αποστέλλει το παρακάτω μήνυμα διανύοντας τον 11ο χρόνο κράτησής του:



Το όνομά μου είναι Wilhem Pretorius. Είμαι 35 χρονών και παντρεμένος από το 2000. Είμαι μέρος μιας ομάδας 24 άνδρών στη Νότια Αφρική, οι οποίοι κατηγορούμαστε για την υπόθεση Boeremag από το 2002 για προδοσία. Προφυλακιστήκαμε  το 2002 και παραμείναμε υπό κράτηση μέχρι την δίκη μας η οποία ξεκίνησε το Μάιο του 2003. 10 χρόνια αργότερα είμαστε ακόμα σε αναμονή δίκης. Μας έχουν επανειλημμένως αρνηθεί την εγγύηση χωρίς κάποια αιτία. Αυτό θα είναι το 11ο έτος μας στην φυλακή περιμένοντας κάτι. Δεν είναι αυτό μια παράβαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων;

Επιπλέον, κάναμε μια κίνηση ώστε να αντιμετωπιστούμε ως αιχμάλωτοι πολέμου καθώς είχαμε κατηγορηθεί ότι διεξάγουμε έναν πόλεμο ανεξαρτησίας για τον λαό των Boer εναντίον της Δημοκρατίας της Νοτίου Αφρικής. Η κίνηση δεν έγινε δεκτή, με πολλές αναφορές από τρίτους περί των λαθών που έγιναν από τον δικαστή καθώς και από την Εισαγγελική Αρχή της Νότιας Αφρικής. Ο δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν είχε καν επίγνωση του διεθνούς δικαίου (πριν από την κίνηση, και έπρεπε να τον ενημερώσουμε εμείς για τους εν λόγω διεθνείς νόμους).


Μέσα από διάφορες μαρτυρίες που έχουν έρθει στο φως, όλα έχουν στηθεί από τους ίδιους τους ανθρώπους των αστυνομικών αρχών της Νότιας Αφρικής  που χειρίζονται την έρευνα. Η όλη υπόθεση έχει ενορχηστρωθεί από πράκτορες των αστυνομικών αρχών.


Όχι απλώς το σχεδίασαν, αλλά και μέσω πρακτόρων προκάλεσαν τους ανθρώπους να λάβουν μέρος σε παράνομες ενέργειες και απλώς παρακολουθούσαν εδώ και μήνες, με πλήρη πρόσβαση σε όλες τις σχετικές λεπτομέρειες, παρακολουθώντας άπραγοι καθώς  οι πιο αθώοι γίνονται μέρος του «Boeremag» ενώ λαμβάνουν χρήματα από το μυστικό ταμείο. Κατά τη διάρκεια της δίκης αναφέρθηκαν τα προνόμια και οι εμπιστευτικές συνομιλίες Πελάτη-Εισαγγελέα, ακόμη και για κοριούς στα κινητά  μας και στα μέρη όπου βρισκόμασταν.

Έχω βασανιστεί επανειλημμένως, καθώς και κατά τη διάρκεια της σύλληψής μου για περίπου 10 ώρες χωρίς καμία έρευνα γι αυτό. Οι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της Αστυνομίας που με βασάνισαν είναι ακόμα στην υπηρεσία και παραμένουν μέρος της  ομάδας διερεύνησης της υπόθεσης.

 

 
Τα τελευταία 10 χρόνια μας αντιμετωπίζουν σαν ζώα υπό απάνθρωπες συνθήκες. Δεν μας επιτρέπεται οποιαδήποτε επικοινωνία ή επισκέψεις από την οικογένεια και τους φίλους μας.

Ζητάμε τη βοήθειά σας για να δοθεί προσοχή από την διεθνή κοινότητα σε αυτές τις συνεχείς παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να έρθει ένα τέλος σε αυτό.

Το δεύτερο πράγμα που θέλω να θέσω υπό την προσοχή σας είναι το θέμα της αναστολής της ποινής των άλλων Boer που κρατούνται στην φυλακή. Μερικοί από αυτούς είναι εδώ πριν από το 1994. Οι αιτήσεις αναστολής τους απορρίφθηκαν και εξακολουθούν να απορρίπτονται αποκλειστικά και μόνο για πολιτικούς λόγους, πολλά χρόνια μετά την ημερομηνία της αρχικής φυλάκισής τους.



4 Ιανουαρίου 2013

Στην Αφρική βρέθηκαν πυγμαίοι με πόδια πιθήκου.



Επιστήμονες ερεύνησαν τοποθεσία σε μια από τις επαρχίες της Δημοκρατίας του Κονγκό, όπου σύμφωνα με τις φήμες οι ντόπιοι ιθαγενείς ζουν μεγάλο χρονικό διάστημα στα δέντρα αναζητώντας μέλι.

Το αποτέλεσμα των ερευνών των επιστημόνων ήταν η διαπίστωση ότι άνθρωποι από τη φυλή των πυγμαίων «τβα» διαθέτουν μοναδικής διαμόρφωσης πόδια, τα οποία τους επιτρέπουν να μετακινούνται πάνω στα κλαδιά με την ίδια ευκολία, όπως οι χιμπατζήδες. Οι επιστήμονες διευκρίνισαν ότι οι πτέρνες των πυγμαίων μπορούν να κάμπτονται και να διπλώνουν σε γωνία 45 μοιρών, που είναι απίστευτα μεγάλο μέγεθος, καθώς οι πτέρνες του συνηθισμένου ανθρώπου κάμπτονται κατά μέσο όρο μόνο κατά 15 μοίρες. Κατ’ αυτόν τον τρόπο οι πυγμαίοι μπορούν να μετακινούνται πάνω στα δέντρα ουσιαστικά όρθιοι.