29 Ιουλίου 2012

Το κίνημα Orania.






Η λευκή παράδοση στην Αφρική τείνει να εκλείψει εξ αιτίας των φυλετικών διώξεων που εξαπολύει το μαρξιστικό καθεστώς του Μαντέλα. Λευκοί αγρότες που οι πρόγονοί τους ήταν θύματα των λιμών και των πολιτικο-θρησκευτικών πολέμων της γηραιάς ηπείρου, βρήκαν ένα καλύτερο μέλλον στην πλούσια και παρθένα γη της Αφρικής. Ένας περήφανος λαός μου μετά από 13 γενιές συνεχούς παρουσίας στην γη των προγόνων τους υφίσταται μια ανηλεή σφαγή που όμοιά της δεν είχαν υποστεί ούτε από τους αποικιοκράτες Βρετανούς. Οι μαχητικοί Μπόερς όμως δεν μεμψιμοιρούν ούτε ζητιανεύουν βοήθεια από τις διεθνείς οργανώσεις, οι οποίες αντί να επέμβουν ώστε να σταματήσει αυτό το μακελειό, βραβεύουν τον σφαγέα Μαντέλα με βραβεία ειρήνης (!!!;;;). Έτσι, δημιούργησαν μια ημιανεξάρτητη κοινότητα στην κεντρική Νοτιοαφρικανική Δημοκρατία, την "Orania", το όνομα της οποίας προέρχεται από το Ελεύθερο κράτος της Οράγγης (Orange Free State) που υπήρξε σε εκείνη την περιοχή κατά το παρελθόν. Πρόκειται για μια λευκή όαση στη μέση της αγροτικής Νοτίου Αφρικής. Το κίνημα της Orania είναι αναγνωρισμένο ως μη κερδοσκοπική εταιρία που αποσκοπεί στην διάδοση του πολιτισμού των Αφρικάνερ. Το δημοτικό συμβούλιο αποτελείται από τους μετόχους, ενώ οι κάτοικοι και οι φίλοι της Orania απολαμβάνουν οποιαδήποτε παροχή θα μπορούσε να τους προσφέρει μία πραγματική πολιτεία δικαίου. Διαθέτει σχολείο, επιχειρήσεις, ιδρύματα, οργανισμούς, ηλεκτρισμό, υδροδότηση, ακόμη και δικό της νόμισμα, το Ora.




Μερικές πληροφορίες από την ιστοσελίδα του κινήματος:

Σχετικά με το Κίνημα Orania.

Το κίνημα «Orania» είναι μία Αφρικάανς πολιτιστική κίνηση, με στόχο την αποκατάσταση της ελευθερίας των Αφρικάνερ σε μια ανεξάρτητη, δημοκρατική πολιτεία βασισμένη στις χριστιανικές αξίες και σε μια υγιή ισορροπία μεταξύ της ανεξαρτησίας και της συνεργασίας με τις γύρω περιοχές.


Δραστηριότητες.

Το κίνημα «Orania» ασχολείται με δύο κύριους τομείς δραστηριότητας: α) δημόσιες σχέσεις και πληροφόρηση, και β) ανάπτυξη.

Η έγκαιρη και ακριβής πληροφόρηση σχετικά με την αναπτυσσόμενη περιοχή για τον Αφρικάνερ οικισμό και τις εξελίξεις στο θέμα αυτό, οι δημοκρατικές αξίες και η δημοκρατική ιστορία των Αφρικάνερ, καθώς και επαφή με την επίσημη ηγεσία αφορούν τον πρώτο τομέα.

Η αειφόρος ανάπτυξη με στόχο την επίτευξη της οικονομικής, πολιτιστικής και πολιτικής ανεξαρτησίας αποτελούν τον δεύτερο τομέα στον οποίο δραστηριοποιούμαστε.


Δίκτυο.

Η διεύρυνση της βάσης υποστήριξής μας, μέσω μιας αποτελεσματικής βάσης δεδομένων, το οικονομικό και διοικητικό σύστημα, το επαγγελματικό προσωπικό και η επικοινωνία, είναι οι προτεραιότητές μας. Για να επιτευχθεί αυτό, ένα γραφείο εντός της κοινότητας Orania υποστηρίζει το συνεχώς αυξανόμενο δίκτυο τοπικών και διεθνών ομάδων, ενδιαφερομένων και των οπαδών.


Πληροφορίες.

Στο κίνημα Orania μπορούν να ενταχθούν τόσο φυσικά όσο και νομικά πρόσωπα (σύλλογοι, σωματεία, εταιρίες κτλ). Τα μέλη παραλαμβάνουν το τριμηνιαίο περιοδικό μας στην αφρικάανς (Voorgrond) γλώσσα, ένα μηνιαίο ηλεκτρονικό ενημερωτικό δελτίο (προς το παρόν μόνο στα Αφρικάανς) και τακτική ενημέρωση σχετικά με συνέδρια και εκπαιδευτικές δραστηριότητες άλλων οργανισμών και γενικά οτιδήποτε μας αφορά.


Ανάπτυξη.

Μια συνεχώς αυξανόμενη βάση στήριξης είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επέκταση της σφαίρας επιρροής της Orania. Μπορεί να φανταστεί κανείς το Ισραήλ χωρίς την υποστήριξη των Εβραίων από τον υπόλοιπο κόσμο; Ως εκ τούτου, η ένταξη και η υποστήριξη του κινήματος Orania είναι απαραίτητη εάν η Orania θέλει να γίνει ένα σπίτι για τους Αφρικάνερ. Γίνετε μέρος της ευρύτερης οικογένειας Orania τώρα, και βοηθήστε μας να μεγαλώσουμε και να αναπτυχθούμε!


Χρηματοπιστωτικό Σύστημα


Μία κοινότητα που θέλει να είναι αυτάρκης οφείλει να έχει πλήρη έλεγχο στην οικονομική διαχείριση και να προσανατολιστεί στην πλήρη οικονομική ανεξαρτησία, η οποία επιτυγχάνεται με την τύπωση νομίσματος. Κατά τη διάρκεια συνεντεύξεως του κυρίου Johan van Zyl (σύμβουλος στην οικονομική ανάπτυξη και Επίκουρος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πρετόρια) το 2002 σχετικά με την τοπική οικονομική ανάπτυξη στην Orania, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ένα ανεξάρτητο χρηματοπιστωτικό σύστημα μπορεί να αποφέρει πολλά οφέλη στην Orania όσον αφορά την επίτευξη της αυτονομίας. Η επιτροπή θεώρησε ότι η κοινότητα έχει την απαραίτητη τεχνογνωσία για ένα τέτοιο επιχείρημα και ότι θα λειτουργήσει με επιτυχία. Έτσι, το 2004 ιδρύθηκε η Orania Spaar en Krediet Kooperatief Bpk (Orania Αποταμιευτικός και Πιστωτικός Συνεταιρισμός ΕΠΕ) με τα αρχικά OSK. Το τοπικό νόμισμα σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα της Orania, Christiaan van Zyl, και αναγνωρίζεται ως εκπτωτικό κουπόνι ή δελτίο, το οποίο μπορεί κάποιος να το προμηθευτεί από τα περισσότερα μεγάλα εμπορικά κέντρα της χώρας. Ο κάτοχος ενός τέτοιου πιστοποιητικού μπορεί στη συνέχεια να προχωρήσει σε οποιοδήποτε συναλλαγή σε καταστήματα εντός της Orania. Δεν είναι αναγνωρισμένο νόμισμα από την Νοτιοαφρικανική Δημοκρατία, αλλά το επιμελητήριο της Orania διαθέτει τυπωμένα κουπόνια Ora που μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για αγορές εντός της κοινότητας. Η σταθερή ισοτιμία είναι πάντα εναρμονισμένη στο 1:1 με το ραντ Νοτίου Αφικής (ZAR) και εξαργυρώνεται ανά πάσα στιγμή στο κατάστημα του OSK στην Orania. Η επιστροφή  πραγματοποιείται στην ίδια βάση προμήθειας, επομένως η Ora είναι 100% εγγυημένη από το ραντ Νοτίου Αφρικής και την τρέχουσα αξία του.



Οφέλη:

Ένα ανεξάρτητο χρηματοπιστωτικό σύστημα έχει τα ακόλουθα πλεονεκτήματα για μια κοινότητα:


·         Μετρητά σε κυκλοφορία (σε πορτοφόλια, ταμεία, κτλ). Αντικατάσταση του χρήματος με κουπόνια, ενώ τα πραγματικά χρήματα είναι κατατεθειμένα στην τράπεζα και τοκίζονται.
·         Μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη μέσα στην κοινότητα που καθιερώθηκε ως νόμισμα και που μόνο στο εσωτερικό της γίνεται αποδεκτό ως μέσο πληρωμής. Αυτό μάλιστα προωθείται περαιτέρω στην Orania από τις επιχειρήσεις, οι οποίες προσφέρουν εκπτώσεις σε όσους χρησιμοποιούν το Ora ως νόμισμα συναλλαγής.
·         Ένα τοπικό νόμισμα προωθεί την τοπική διακίνηση των προϊόντων και υπηρεσιών, ενώ συγχρόνως καθιστά διαθέσιμες τις καταθέσεις του επισήμου νομίσματος για εισαγωγές. Οι κηπευτικές εργασίες, τα ιδιαίτερα μαθήματα, τα τοπικά φρούτα και λαχανικά και γενικά τα προϊόντα και οι υπηρεσίες της περιοχής, διακινούνται πιο εύκολα με το Ora.
·         Ένα τοπικό νόμισμα είναι πιο ασφαλές από τα μετρητά. Ένα πρόσωπο που έχει υπό την κατοχή του νομίσματα Ora που αποκτήθηκαν παράνομα, δεν μπορεί να τα χρησιμοποιήσει εκτός Orania.
·         Ένα τοπικό νόμισμα είναι επίσης συλλεκτικό. Η αγορά του Ora από τους ξένους συλλέκτες είναι άμεσο και καθαρό κέρδος για την κοινότητα. 
·         Ένα τοπικό νόμισμα προωθεί και ενισχύει την αίσθηση της κοινότητας, της ταυτότητας και της αυτονομίας. Προωθεί επίσης την εμπιστοσύνη ανάμεσα στα μέλη της κοινότητας.
·         Ασφάλεια και προστασία.



Στηρίξτε κι εσείς αυτήν την πραγματικά μεγάλη προσπάθεια που γίνεται από τους περίπου 800 κατοίκους της Orania. Όσοι συνηθίζουν να ταξιδεύουν σε άγνωστα μέρη, η Orania αποτελεί έναν εκπλητικό προορισμό. Επίσης, μπορεί κάποιος να συνεισφέρει οικονομικά ώστε να στηρίξει αυτό το εγχείρημα. Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα:

http://www.oraniablog.co.za

28 Ιουλίου 2012

Ο Τελευταίος Λευκός - Ένα συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ του "Εξάντα".


Ο "Εξάντας" είναι μια σειρά ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγεροπούλου. Είναι καλοδουλεμένα και  προσεγμένα, αν και σε πολλές περιπτώσεις υποκύπτει στις Political-Correct απαιτήσεις της ΕΡΤ. Παρ όλα αυτά, είναι το μοναδικό ελληνικό ντοκιμαντέρ που ασχολήθηκε σοβαρά με τις σφαγές των λευκών στη νότια Αφρική (κυρίως στην Ζιμπάμπουε) και οφείλουμε να συγχαρούμε τους συντελεστές.

Πατήστε στην εικόνα και θα σας οδηγήσει στην ιστοσελίδα της ΕΡΤ η οποία φιλοξενεί την σειρά ντοκιμαντέρ "Εξάντας":




Λίγα λόγια από τους δημιουργούς:

"Στη Ζιμπάμπουε οι λευκοί αγρότες βρίσκονται υπό διωγμό. Τον Ιούνιο του 2009 είχαν μείνει μόνο 100.

Πρόκειται για αναδιανομή της γης, προκειμένου να αποκατασταθούν οι αδικίες της αποικιοκρατίας, όπου λευκοί γαιοκτήμονες κατείχαν τα καλύτερα κομμάτια γης, Ή για εκκαθάριση του λευκού πληθυσμού, πολιτικό παιχνίδι για να διατηρηθεί ο πρόεδρος Μουκάμπε και το κόμμα του στην εξουσία;

Αυτό είναι ένα ντοκιμαντέρ για τον πρώην σιτοβολώνα της Αφρικής, που έγινε συνώνυμο της φτώχειας, του πληθωρισμού, της διαφθοράς, της νοθείας, της βίας και της καταπίεσης."






Σενάριο, Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος / Επιτόπια Έρευνα & Οργάνωση θέματος: Νίνα Μαρία Πασχαλίδου /Εικόνα, Ήχος: Hopewell Chin'Ono / Οργάνωση, Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή / Συντονισμός, Επιμέλεια Έρευνας: Άγγελος Αθανασόπουλος / Πρωτότυπη Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης / Μοντάζ: Γιάννης Μπιλήρης, Άννα Πρόκου / Δημοσιογραφική Επιμέλεια Ιστοσελίδας: Αχιλλέας Κουρεμένος / Μία παραγωγή της Small Planet για την © ΕΡΤ 2008 – 2009


*Το ντοκιμαντέρ διατίθεται και με καλύτερη ποιότητα εικόνας και ήχου στο http://vimeo.com/23560510

24 Ιουλίου 2012

Οι Μπόερς δεν ήταν αποικιοκράτες.





Όσοι δυτικοί ξεκινούν να ερευνούν την ιστορία της Νοτίου Αφρικής, έχουν αρχικώς  την εσφαλμένη εντύπωση ότι οι Μπόερς ήταν αποικιοκράτες, κι αυτό λόγω της λευκής/ευρωπαϊκής καταγωγής των, αλλά στην πραγματικότητα ποτέ δεν ήταν, μιας και οι Μπόερς είναι το αποτέλεσμα ενός πολιτισμού που δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε σε Αφρικανικό έδαφος, και που προήλθε από τους διάφορους πληθυσμούς που έφερε στο δυτικό ακρωτήριο (Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας) η Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών, η γνωστή VOC (Vereenigde Oostindische Compagnie),στα μέσα του 1650. Οι πρώτες αφίξεις λευκών έγιναν κατά τη μεταφορά βορειοευρωπαίων ως υπηρέτες της Ολλανδικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών/ VOC – μίας ημι-ιδιωτικής εταιρίας η οποία είχε δημιουργήσει στο Ακρωτήρι έναν σταθμό τροφοδοσίας των διερχόμενων πλοίων. Από αυτόν τον σταθμό ιδρύθηκε το Cape Town. Οι πρώτοι αφιχθέντες ήταν κυρίως γερμανικής καταγωγής, Φρίσσιοι (κάτοικοι των παράκτιων Κάτω Χωρών που πλήττονταν συχνά από πλημμύρες, οι περισσότεροι από τους οποίους εργάζονταν στην VOC και αργότερα αναγκάστηκαν  από την εταιρία να συνοδεύσουν τον Jan Van Riebeeck στο Cape), καθώς και ένας μικρότερος αριθμός από Ολλανδούς. Στη συνέχεια, περίπου 35 χρόνια αργότερα,  ένας μεγάλος αριθμός Γάλλων Ουγενότων προσφύγων που διέφυγαν λόγω των πολιτικών και θρησκευτικών διωγμών στην Γαλλία, εστάλησαν στο Ακρωτήρι και συγχωνεύθηκαν με τους άλλους αφιχθέντες και με το πέρασμα μίας-δύο γενεών διαμορφώθηκε η αναδυόμενη ντόπια γλώσσα που θα καλούταν αργότερα «Αφρικάανς». Αν και συνηθίζεται να ονομάζεται  «Μπόερ» - και οι ίδιοι συνεχίζουν να την αποκαλούνε έτσι -  η διάλεκτος Taal  ή η γλώσσα που αποτελούσε μια διαφορετική διάλεκτο από εκείνη που ομιλούταν από τους πρωτο-Αφρικάανς του Δυτικού Ακρωτηρίου θα ονομαστεί αργότερα «Αφρικάανς γλώσσα».

Ξεκινώντας στα τέλη του 17ου αιώνα και καθ όλη τη διάρκεια του 18ου, ένας σημαντικός αριθμός των φτωχότερων Αφρικάανς ομιλούντων μελών του Ακρωτηρίου άρχισαν να μετακινούνται πέρα από το Δυτικό Ακρωτήρι προς την ενδοχώρα και να γίνουν κτηνοτρόφοι, σε μια προσπάθεια να αποδράσουν από την απολυταρχική εξουσία της VOC και να βρούνε καλύτερους βοσκότοπους. Ο όρος «Trekboer» χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει αυτό το κομμάτι του πληθυσμού, που στην ουσία ήταν μετανάστες και νομάδες αγρότες οι οποίοι άρχισαν να κατέχουν το βορειοανατολικό Ακρωτήριο και διαφοροποιούνταν από τους ευγενείς κατοίκους του Δυτικού Ακρωτηρίου, το οποίο συχνά αναφερόταν και ως «Ολλανδικό Ακρωτήρι». Με την πάροδο του χρόνου, ο όρος «Trekboer» συντομεύθηκε σε «Boer» για να περιγράψει τον λαό ο οποίος ήταν εμφανώς προσανατολισμένος στην επίτευξη της ανεξαρτησίας, και που αργότερα θα διεξάγει τον πρώτο απελευθερωτικό αγώνα εναντίον της ολλανδικής εξουσίας το 1795.

Συνεπώς, ο λαός και ο πολιτισμός των Μπόερ δεν αναπτύχθηκε στην Ευρώπη, αργότερα μεταφυτεύθηκε στο Ακρωτήρι και συνέχισε να αναπτύσσεται στην Αφρική, αλλά είναι ένας συνδυασμός πολλών διαφορετικών καταγωγών και προελεύσεων. Ενώ οι περισσότεροι από τους προγόνους των Μπόερ προήλθαν όντως από την Ευρώπη, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι δεν ήρθαν ως άποικοι εξ ονόματος μιας Ευρωπαϊκής εξουσίας, αλλά στην πραγματικότητα ως υπηρέτες της Ολλανδικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών. Αργότερα πολλοί αφέθηκαν να γίνουν ελεύθεροι πολίτες σε μια προσπάθεια της VOC να μειώσει το κόστος. Όταν οι περίπου 300 Γάλλοι Ουγενότοι έφτασαν στο Πράσινο Ακρωτήρι ως πρόσφυγες εξ αιτίας των θρησκευτικών διώξεων από το 1671 μέχρι το 1707 (μια οικογένεια κατέφτασε το 1726), η βάση του έθνους των Μπόερ διαμορφώθηκε μιας και οι αυτές οι γαλλικές οικογένειες των  Ουγενότων θεώρησε την Αφρική ως το νέο τους σπίτι και συνέβαλλαν και αυτοί στην διαμόρφωση της Αφρικάανς γλώσσας. Πολλοί ακόμη Γερμανοί προτεστάντες κατέφθασαν ως πολιτικοί και θρησκευτικοί πρόσφυγες. Η βάση όμως του έθνους των Μπόερ ήταν η συγχώνευση των ολλανδών και Φρισσίων εποίκων με τους Γάλλους Ουγενότους και τους γερμανούς προτεστάντες πρόσφυγες.



Καταρρίπτοντας ακόμη περισσότερο την εσφαλμένη αντίληψη της αποικιοκρατικής καταγωγής των Μπόερ: Οι Μπόερς αναφέρονταν στο παρελθόν ως «Λευκή φυλή της Αφρικής»  από ορισμένες ομάδες Μπαντού, που στην ουσία τους αναγνωρίζουν ως φυλή κατά την διάρκεια της εποχής του Μεγάλου Πολέμου ανάμεσα σε Μπόερς και Ζουλού.

Το εκκολαπτόμενο έθνος των Μπόερ έσπασε από νωρίς τους δεσμούς του με την Ευρώπη και κυρίως κατά τα τέλη του 17ου αιώνος και αρχές του 18ου, όταν άρχισαν την μετακίνηση ανατολικά προς την ενδοχώρα προκειμένου να ξεφύγουν από τηναυταρχική διακυβέρνηση της Ολλανδικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών. Ως εκ τούτου, όταν οι ανενημέρωτοι ή κακώς πληροφορημένοι δυτικοί υποστηρίζουν ότι οι Μπόερς είναι «Λευκοί άποικοι», αποκαλύπτουν την πλήρη έλλειψη γνώσεών τους σχετικά με το θέμα. Ενώ πολλοί από αυτούς που παραμένουν στο Κέιπ Τάουν θα μπορούσαν ασφαλώς να θεωρηθούν άποικοι ως κάποιο βαθμό -  οι Trekboers και κατ επέκταση οι Μπόερς δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να θεωρηθούν ως τέτοιοι, δεδομένου ότι διαχώρισαν αμέσως την θέση τους με την ευρωπαϊκή κυριαρχία, θεώρησαν τους εαυτούς τους Αφρικανούς, ανέπτυξαν τη δική τους γλώσσα και χάραξαν τα δικά τους σύνορα στα ανατολικά του Ακρωτηρίου όπου και αναπτύχθηκε το έθνος των Μπόερ.

Οι Voortrekkers – οι οποίοι αργότερα ίδρυσαν τις πιο επιτυχημένες και ποικίλες πολιτείες των Μπόερ – ανήκουν κι αυτοί στο κύμα μετανάστευσης των Trakboer. Επιπλέον, οι Μπόερς εξελίχθηκαν σε έναν λαό/έθνος πολύ πριν την πρώτη τους σύρραξη με τις μαύρες (Μπαντού) ομάδες. Η πρώτη φορά που συναντήθηκαν με ομάδα Μπαντού ήταν με τους Κόσα περίπου το 1777, δηλαδή 125 χρόνια μετά τις πρώτες αφίξεις των πρώτων Ευρωπαίων προγόνων τους στο Ακρωτήρι. Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό σημείο αναφοράς, δεδομένου ότι καθιστά αναμφισβήτητη την παρουσία τους στην γη που τους γέννησε. Οι πρόγονοί τους συνάντησαν ιθαγενείς στο Δυτικό Ακρωτήρι, τους Κισάν, οι οποίοι ήταν κάποτε ντόπιος πληθυσμός που κατοικούσε σε ένα μεγάλο μέρος νότιας και της ανατολικής Αφρικής, προτού εξοντωθούν και εκτοπιστούν από ομάδες των Μπαντού. Κάποιοι πληθυσμοί Κισάν εμφανίζονται σήμερα μόνο στο Βόρειο Ακρωτήριο και τη Ναμίμπια (κυρίως Σαν/Βουσμάνοι), ενώ οι υπολοιποι Κόι απορροφήθηκαν από τους υπόλοιπους μαύρους πληθυσμούς του Ακρωτηρίου.

Οι ηγέτες των Voortrekker αποτελούσαν ένα μοναδικό μείγμα ευρωπαϊκού στυλ και αφρικανικής ηγεσίας, και στάθηκαν επάξια ως εκπρόσωποι ενός περήφανου, μέχρι πρότινος ημι-νομαδικού λαού, που παραμένει γνωστός για την μαχητικότητά του.






μετάφραση/επιμέλεια: Τσίκας Δημήτριος

23 Ιουλίου 2012

Σταματήστε την γενοκτονία των Μπόερς.



του Kyle Rogers (Examiner)



Τον περασμένο Σεπτέμβριο η Διεθνής Συμμαχία για το Τέλος των Γενοκτονιών (International Alliance to End Genocide) ανέβασε τη Νότια Αφρική πιο πάνω στη λίστα των κρατών που παρακολουθούνται για γενοκτονίες.

Από το επίπεδο «οκτώ», μετακίνησαν τη Νότια Αφρική στο επίπεδο «πέντε έως έξι». Το επίπεδο πέντε είναι «πόλωση» και το επίπεδο έξι είναι «προετοιμασία».


Οι διεθνείς οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων δήλωσαν ότι «τώρα έχουμε αποδείξεις μιας οργανωμένης παρότρυνσης σε πράξεις βίας ενάντια στους λευκούς ανθρώπους». Αυτό ήταν ως απάντηση στον Julius Malema, τον ηγέτη της νεολαίας του κυβερνώντος κόμματος του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου [ANC], που διοργανώνει διάφορες εκδηλώσεις στις οποίες απευθύνει έκκληση για τη δολοφονία των λευκών ανθρώπων. Παροτρύνει τεράστια πλήθη να τραγουδήσουν το "Σκοτώστε τον Μπόερ." Η λέξη Μπόερ είναι ολλανδική για τους γεωργούς και ιστορικά αναφέρεται στους λευκούς Νότιους Νοτιοαφρικανούς ολλανδικής καταγωγής. Ωστόσο, σε μεγάλο βαθμό χρησιμοποιείται ως ευφημισμός για όλους τους λευκούς στη Νότια Αφρική.


Ο Malema, ζήτησε τη δήμευση κάθε ιδιοκτησίας που έχουν οι λευκοί και την ανατροπή της γειτονικής Μποτσουάνα που είναι φιλική με τους λευκούς. Το δικαστήριο της Νότιας Αφρικής εξέδωσε μια διαταγή με την οποία ζητούσε από τον Malema να σταματήσει τη βίαιη προτροπή του. Ο Malema, συνέχισε να τραγουδάει το τραγούδι δημόσια και υποστηρίχθηκε από άλλα ηγετικά στελέχη του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου, συμπεριλαμβανομένης της Γουίνι Μαντέλα.

Ο Malema, δεν είναι κάποιο μικρό όνομα στο ANC. Ο τωρινός πρόεδρος της Νότιας Αφρικής Τζέικομπ Ζούμα τον περιέγραψε το 2010 ως τον μελλοντικό Πρόεδρο της Νοτίου Αφρικής.

Λίγο μετά που η Νότια Αφρική ανέβηκε στο επίπεδο απειλή γενοκτονίας «έξι», το ANC υποβίβασε τον Malema, κάτω από τη διεθνή πίεση. Ωστόσο, η μαζική δολοφονία των λευκών ανθρώπων συνεχίζεται αμείωτη στη Νότια Αφρική.

Αρκετές άλλες ομάδες υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πολλά μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχουν επίσης δηλώσει ότι η δολοφονία των λευκών στη Νότια Αφρική είναι μία γενοκτονία που έχει φυλετικά κίνητρα.

Οι λευκοί αγρότες που ζουν στη Νότια Αφρική έχουν το υψηλότερο ποσοστό δολοφονιών από κάθε άλλη ομάδα ανθρώπων στον κόσμο, και αυτό περιλαμβάνει όλες τις τρέχουσες εμπόλεμες ζώνες.


Από τότε που το ANC ανέλαβε την εξουσία, πάνω από 4.000 αγρότες της Νότιας Αφρικής και μέλη των οικογένειών τους έχουν δολοφονηθεί. Χιλιάδες περισσότεροι έχουν δεχθεί επίθεση. Μερικές φορές και μαύροι που εργάζονται στα αγροκτήματα δέχονται επιθέσεις επίσης.

Αναγκασμένοι να εγκαταλείψουν τη γη τους, οι λευκοί που είναι ιδιοκτήτες εμπορικές φάρμες έχουν πέσει κατακόρυφα από 85.000 σε 11.000. Ένα εκατομμύριο θέσεις απασχόλησης, τις περισσότερες από αυτές κατέχουν μαύροι γεωργικοί εργάτες, έχουν χαθεί. Η επισιτιστική ασφάλεια της Νότιας Αφρικής έχει χαθεί επίσης. Αυτό σε μια ήπειρο που είναι γνωστή ότι έχει τις πιο συχνές σοβαρές ελλείψεις τροφίμων.


Τουλάχιστον 68.000 λευκοί Νοτιοαφρικανοί έχουν δολοφονηθεί από τότε που το ANC ανέλαβε την εξουσία. Ωστόσο, ο πραγματικός αριθμός είναι πιθανότατα πολύ μεγαλύτερος, καθώς τα αρχεία της Νότιας Αφρικής που τηρούνται έχουν αλλοιωθεί σοβαρά από το ANC. Για να μάθετε περισσότερα, επισκεφθείτε το Διαδικτυακό Μουσείο Γενοκτονίας της Νότιας Αφρικής.

Οι κυρίως, Ολλανδοί λευκοί αγρότες στη Νότια Αφρική ήταν από τους πιο εργατικούς και τεχνολογικά προηγμένους στον κόσμο. Κράτησαν ένα μεγάλο μέρος της υποσαχάριας Αφρικής καρποφόρα. Άλλα πεινασμένο έθνη έχουν επιστρατευθεί για να δώσουν στους λευκούς αγρότες από την Ν. Αφρική πολιτικό άσυλο. Η Σαουδική Αραβία, και η Δημοκρατίας της Γεωργίας είναι μεταξύ των εθνών που προσλαμβάνουν πρώην αγρότες της Νότιας Αφρικής με υποσχέσεις για ελεύθερη γη. Η Νότια Αφρική, ωστόσο, βρίσκεται τώρα σε κίνδυνο από σοβαρές ελλείψεις τροφίμων.

Σε ένα έθνος που ονομάζεται "η πρωτεύουσα των βιασμών σε όλο τον κόσμο" από τον ΟΗΕ, οι λευκοί ζουν στον απόλυτο καθημερινό τρόμο της δολοφονίας.


Ενώ πολλοί Αμερικανοί πολιτικοί αρέσκονται να ζητούν την «παρέμβαση» εκ μέρους των διαφόρων λαών του κόσμου, κάνουν επιδεικτικά τα στραβά μάτια για τους λευκούς της Νότιας Αφρικής. Στην πραγματικότητα, ο πρώην γερουσιαστής των ΗΠΑ Sam Brownback έκανε κάποιες σοκαριστικά απεχθείς παρατηρήσεις σχετικά με τους λευκούς Νοτιοαφρικανούς κατά το 2008 κατά τις εκλογές για το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων.

Ο Brownback είναι ένας σημαντικός υποστηρικτής των ανοικτών συνόρων και της αμνηστίας. Υποστήριξε τους νόμους της Γερουσίας του 2006 του 2007 για μαζική χορήγηση αμνηστίας. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του, όταν βρέθηκε στη Νότια Καρολίνα, κάλεσε τους Αμερικανούς να πάνε στην Κίνα και να υιοθετήσουν θηλυκά μωρά Κινέζων. Ωστόσο, όταν ο συνταξιούχος συνταγματάρχης υπολοχαγός Robert Slimp τον ρώτησε αν θα υποστηρίξει τη χορήγηση ασύλου σε λευκούς Νοτιοαφρικανούς, ο Brownback έδωσε μια απάντηση που συγκλόνισε το πλήθος. Είπε ότι δεν θα το υποστηρίξει ότι επειδή οι λευκοί Νοτιοαφρικανοί μπορεί να φέρουν μαζί τους στις ΗΠΑ «ρατσιστικές συμπεριφορές». Ο Brownback θέλει να έρθουν όσο πιο πολλά Μεξικανάκια και Κινεζάκια κοριτσάκια μπορούν να έρθουν, αλλά βάζει "STOP" σε ανθρώπους που μοιράζονται ένα παρόμοιο υπόβαθρο με τον ίδιο.


Τον περασμένο μήνα μια ομάδα ακτιβιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων διαδήλωσαν μπροστά από το τηλεοπτικό στούντιο FOX στην Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ, για να δημοσιοποιήσουν την σφαγή των λευκών στη Νότια Αφρική. Και άλλες τέτοιες διαδηλώσεις προγραμματίζονται σε όλο τον κόσμο φέτος το Φεβρουάριο και το Μάρτιο.





μετάφραση: ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

22 Ιουλίου 2012

Eugene Terre’Blanche.



Πολλά μέρη αυτού του άρθρου είναι από το βιβλίο «Νίκη ή  βία: Η ιστορία του AWB της Νότιας Αφρικής», του Arthur Kemp.



O Eugene Ney Terre’Blanche γεννήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1944 στο δυτικό Transvaal, και δολοφονήθηκε στις 3 Απριλίου 2010 στο Ventersdorp, μέσα στην ίδια του την φάρμα, από δύο μαύρους εργάτες του.

Ο Terre’Blanche μεγάλωσε σε μια παραδοσιακή Μπόερ προτεσταντική οικογένεια. Ο παππούς του ήταν ένας από τους επαναστάτες του Cape - των Αφρικάνερ που πήραν τα όπλα για τους Μπόερ κατά τον Δεύτερο Πόλεμο τηε Απελευθέρωσης των Μπόερ (1899-1902),  αν και ζούσαν στην ελεγχόμενη υπό των βρετανών επαρχία του Cape και όχι στις ανεξάρτητες Δημοκρατίες των Μπόερ - και εγκαταστάθηκαν στο Transvaal μετά το πέρας του πολέμου. Ο Terre’Blanche κατέχει ακόμα την οικογενειακή φάρμα στο Ventersdorp, την οποία κληρονόμησε από τον πατέρα του όταν πέθανε το 1985. Η οικογένειά του είναι γαλλικής καταγωγής και το όνομά τους, ελευθέρως μεταφρασμένο, σημαίνει "Λευκή Γη" - ένα λογοπαίγνιο που χρησιμοποιούταν συχνά από τον ίδιο τον Terre’Blanche. Ήταν παντρεμένος με την Martie Terre’Blanche με την οποία υιοθέτησαν τον μοναχογιό τους Bea.

Η δύναμη του Terre’Blanche προερχόταν από την ρητορική του ικανότητα, η οποία ήταν αξεπέραστη από οποιονδήποτε άλλον σύγχρονο πολιτικό, αριστερό ή δεξιό.

Παρά το γεγονός ότι τα τοπικά Μ.Μ.Ε. του έδιναν την μικρότερη δυνατή δημοσιότητα, οι υπέροχες ομιλίες του και φήμη που απέκτησε κατάφεραν να τραβήξουν πάνω του την προσοχή τεραστίων ακροατηρίων σε όλη τη χώρα, ακόμη και σε παραδοσιακά φιλελεύθερες περιοχές. Δεν ήταν λίγες οι φορές που μέλη του Εθνικού κόμματος παραδέχονταν δυσανασχετώντας (και παράλληλα θαυμάζοντας) ότι "πολλοί άνθρωποι που παρακολουθούν από περιέργεια μια ομιλία του Terre’Blanche, στο τέλος του λόγου του μετατρέπονται σε οπαδούς του".


Η φωνή του Terre’Blanche αποτελούσε μυστήριο - ήταν πλούσια, βαθιά και ακατανίκητη. Κατά την απαγγελία ήταν δυνατή και βαθιά δομημένη σε ένα τσιριχτό κρεσέντο με ρυθμικά επαναλαμβανόμενες και μακρές προτάσεις. Μια αγαπημένη του τακτική ήταν να πέφτει ξαφνικά ο τόνος της φωνής του σε ψίθυρο, έτσι ώστε το ακροατήριο να κρατάει την αναπνοή του ώστε να μη χάσει ούτε μια λέξη, και στη συνέχεια να γυρνάει ξαφνικά σε δυνατό κρεσέντο. Είναι αλήθεια αυτό που πολλοί δημοσιογράφοι έχουν γράψει: "Θα μπορούσε να κρατήσει μαγεμένο ένα ακροατήριο ακόμη και αν απήγγειλε έναν τηλεφωνικό κατάλογο".


Ο Terre’Blanche ποτέ δεν κολλούσε ψάχνοντας την σωστή λέξη κατά την ομιλία του- και αυτό παρά το γεγονός  ότι πολλές ομιλίες του δεν είχαν γραφεί από πριν. Πολλές φορές μάλιστα, το βασικό μέρος της ομιλίας του καταγραφόταν στο πίσω μέρος ενός πακέτου τσιγάρων κατά τη διάρκεια του εισαγωγικού μέρους της συνεδρίασης.

Ο Terre’Blanche χρησιμοποιούσε επίσης το αστείρευτο ταλέντο του στο δράμα και την ποίηση κατά την διάρκεια των ομιλιών του, και το αποτέλεσμα ήταν υπέροχο. Δεν είναι ευρέως γνωστό το γεγονός ότι πριν γίνει γνωστός πολιτικός βραβεύτηκε τρεις φορές για την προσφορά του στην ανάδειξη της Αφρικάανς γλώσσας, από το Afrikaanse Taal en Kultuurvereniging (Ένωση Αφρικάανς Γλώσσας και Πολιτισμού), ως καλύτερος συγγραφέας, ηθοποιός και σκηνοθέτης για το έργο του: "Iewers Langs die Pad" ("Κάπου κατά μήκος του δρόμου"). Πολλά έργα του έχουν μελετηθεί σε πανεπιστημιακό επίπεδο, ενώ ένα δράμα σε τρεις πράξεις που έγραψε κατά την δεκαετία του 1970 σχετικά με την ιστορία των Μπόερ ("Sybrand die Watermaker" - Sybrand ο νερουλάς) ήταν ευρέως αναγνωρισμένο, και για μεγάλο χρονικό διάστημα διδάσκονταν στα σχολικά βιβλία της Νοτίου Αφρικής - αν και οι περισσότεροι αναγνώστες ποιος πραγματικά ήταν ο συγγραφέας “E.N. Terre’Blanche”.

Το ενδιαφέρον του για την πολιτική ξεκίνησε από τα σχολικά του χρόνια στο Ventersdorp όπου διετέλεσε πρόεδρος της μαθητική κοινότητας και αρχηγός της ομάδας ράγκμπι του σχολείου, διαπρέποντας μάλιστα με τα χρώματα της Western Transvaal. Ήταν ακόμη μαθητής όταν ξεκίνησε τον δικό του Αφρικάνερ Πολιτιστικό Οργανισμό, Jong Afrikanerharte (Νεανικές Αφρικάνερ Καρδιές).



Μετά το σχολείο ο Terre’Blanche υπηρέτησε στην Νοτιοαφρικανική αστυνομία , φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του ανθυπασπιστή. Τοποθετήθηκε για έναν χρόνο στην Ειδική Φρουρά, η οποία προστατεύει τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου. Όσο ήταν στην αστυνομία ήταν επίσης πρόεδρος του Πολιτιστικού Ομίλου Αστυνομίας και πήρε μέρος σε πολλές θεατρικές παραστάσεις.

Ο Terre’Blanche ήταν υποστηριχτής του NP (Nasionale Party - Εθνικό Κόμμα) εώς ότου ήταν πρωθυπουργός ο Dr. Hendrik Verwoerd (1966). Το 1969 υπήρξε μια διαφωνία με την πολιτική του κόμματος, και ο Terre’Blanche υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του  HNP (Herstigte Nasionale Party - Ανασυσταμένο Εθνικό Κόμμα). Ο Terre'Blanche στη συνέχεια παραιτήθηκε από την αστυνομία και εργάστηκε για λίγο στην Rondalia, μια Αφικάνερ τουριστική επιχείρηση.

Στις βουλευτικές εκλογές της 22ας Απριλίου 1970, ο Terre’Blanche εκλέχθηκε με το HNP στην περιφέρεια του Heidelberg εκπροσωπώντας το ανατολικό Transvaal. Στις 7 Ιουλίου 1973 στην Χαϊδελβέργη, ο Eugene Terre’Blanche και έξι ακόμα άντρες ο Jan Groenewald, τα αδέρφια JJ και DJ Jordaan, ο Piet Preller, ο Renier Oosthuizen και ο Kobus Strydom, ιδρύουν το Afrikaner Weerstandsbeweging (AWB), ένα εθνικιστικό εξωκοινοβουλευτικό Μπόερ κίνημα, αυτονομιστικό και χριστιανικό, το οποίο μαχόταν εναντίον των κομμουνιστικών δυνάμεων και του διεθνούς καπιταλισμού, και που στη συνέχεια θα εξοπλιστεί και θα οργανωθεί με παραστρατιωτικές δομές.



Με την πάροδο του χρόνου, η συμμετοχή στο AWB γινόταν όλο και μεγαλύτερη, και καθιερώθηκε ως η μοναδική Μπόερ κίνηση που αντιστεκόταν σθεναρά εναντίον της δημιουργίας ενός ενιαίου καθεστώτος στη Νότια Αφρική, μέχρι να πάρουν τα όπλα και να διεξάγουν ανταρτοπόλεμο.




Το 1994, όταν όλοι οι ηγέτες, από τους αυτονομιστές Μπόερ μέχρι τους Ζoυλού και των υπολοίπων μαύρων εθνών, συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν από το μαρξιστικό καθεστώς του Μαντέλα, ο Eugene Terre’Blanche και το AWB συνέχισαν να πολεμούν για την ελευθερία  και την εξασφάλιση ενός καλύτερου μέλλοντος για τους λευκούς, όπως είχαν υποσχεθεί.


Το 2000 ο Terre’Blanche καταδικάστηκε σε ενός έτους φυλάκιση με την κατηγορία της επίθεσης εναντίον μαύρου άντρα. Στις 30 Μαρτίου εμφανίστηκε με μαύρο κοστούμι [όπως το Ystergarde (Σιδηρά Φρουρά) - η ελίτ της παραστρατιωτικής δύναμης του AWB], στην σέλα του Attila, του μαύρου του αλόγου, στην μπροστινή πύλη των φυλακών του Potchefstroom. Εκεί, υποσχέθηκε ότι η φυλακή δεν μπορούσε τον αποδυναμώσει, και είπε να τον περιμένουν γιατί θα γυρίσει πίσω, και καβάλα στη σέλα θα ηγηθεί του αγώνος. Έτσι και έκανε, υποδεχόμενος από τους άντρες του AWB, αλλά μόνο στις 11 Ιουνίου 2004 που βγήκε με αναστολή. Το 2001, αφού του δόθηκε προσωρινή ελευθερία, καταδικάστηκε σε άλλα 5 χρόνια φυλάκιση (αφού έχασε μία ακόμη προσφυγή για το θέμα), με την κατηγορία της απόπειρας δολοφονίας ενός μαύρου εργάτη του. Όλες αυτές οι κατηγορίες απορρίφθηκαν από τον Terre’Blanche και το AWB, το οποίο εκείνη την εποχή δήλωνε ότι: "[ο Terre’Blanche] δεν είναι ένοχος αυτού του εγκλήματος και φυλακίστηκε διότι θεωρείται απειλή για τη νέα "δημοκρατία" στη Νότια Αφρική. Το νέο κομμουνιστικό καθεστώς έπρεπε να βρει έναν τρόπο ώστε να τον απομονώσει". Οι κατηγορίες αυτές χρησιμοποιήθηκαν επίσης για να διαδοθεί η εντύπωση ότι ο Terre’Blanche και το AWB υποκινούσαν το φυλετικό μίσος. Ο Terre’Blanche και το AWB αντιθέτως, πάντοτε εξέφραζαν και αγωνίζονταν για μια Νότια Αφρική που θα μπορούσε να εγγυηθεί την ελευθερία και την ανεξαρτησία για όλα τα έθνη που ιστορικά κατοικούν σε αυτήν. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς της αποστολή του AWB στην Μποτσουάνα (το 1994) να υποστηρίξει την ανεξαρτησία της, ή την συμμαχία του AWB με το κόμμα των Ζουλού, Inkatha (Επίσημη συνεργασία από 1993).


Ο Terre’Blanche  εξέτησε το μεγαλύτερο μέρος της ποινής του στη φυλακή Rooigrond, κοντά στο Mafeking, αφού πέρασε λίγες μέρες στο Potchefstroom κατά την πρώτη περίοδο της κράτησής του.

Το 2003, και ενώ ήταν στην φυλακή, είχε καταδικαστεί με την κατηγορία της τρομοκρατίας για ενέργειες που εκτελέστηκαν από το AWB το 1994. Γι αυτές τις πράξεις καταδικάστηκε σε έξι χρόνια με υπό όρους αναστολή. Έτσι, το μαρξιστικό καθεστώς τον φυλάκισε, με τις επίσημες κατηγορίες να αναφέρονται σε κοινά εγκλήματα και όχι σε μάχη στην οποία ηγήθηκε και με την οποία επεδίωκε να απελευθερώσει τον λαό του.

Ο Terre’Blanche το 2008 άρχισε να διοργανώνει συναντήσεις και το AWB ανακοίνωσε την επαναλειτουργία του. Μεταξύ των πρωτοβουλιών, το AWB υπέβαλλε αίτηση στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης προκειμένου να διεκδικήσει το δικαίωμα του έθνους των Μπόερ σε ορισμένα εδάφη της Νοτίου Αφρικής.

Ο Terre’Blanche έδωσε τα πάντα για το έθνος των Μπόερ και γι αυτό αποτέλεσε τον στόχο μιας εκστρατείας συκοφάντησης, φυλακίστηκε, και στο τέλος δολοφονήθηκε.

Ήταν ένας αληθινός πατριώτης και ένας αληθινός Χριστιανός, γεννημένος ηγέτης, γενναίος (και όχι μόνο στα λόγια), πάντα στην πρώτη γραμμή της μάχης, διαθέσιμος πάντα να μιλήσει στους ανθρώπους και να αναδείξει τον ιερό σκοπό για τον ποίον αγωνιζόταν. Και γι αυτό δολοφονήθηκε.


Αιωνία η μνήμη του.

21 Ιουλίου 2012

Μία γενοκτονία που αποσιωπούν τα δυτικά Μ.Μ.Ε.





Η Νότια Αφρική κατά την εποχή του Απαρτχάιντ δεν ήταν το φρικτό κράτος που περιέγραφαν τα συστημικά ΜΜΕ. Αλλιώς γιατί όλοι όσοι είχαν φυλετικό ή οικονομικό πρόβλημα στις γύρω χώρες, κατέφευγαν εκεί; Σίγουρα δεν ήταν τέλειο κράτος δικαίου, όμως στην διάρκεια της δεκαετίας του 1980 είχε μπει σε μια πορεία δημοκρατικοποίησης και ισότητας για όλους.

Όμως σύμφωνα με τον Νόαμ Τσόμσκι, οι διαδηλώσεις ενάντια στο απαρτχάιντ προωθούντο από τις μεγάλες δυτικές εταιρείες που ήθελαν καινούργιους πελάτες σε μια χώρα που άλλαζε από παραδοσιακή κοινωνία (αγροκτήματα και εξόρυξη διαμαντιών κ.λπ.), σε μια κοινωνία καταναλωτών, βασισμένη στην βιομηχανική παραγωγή. Όπως λέει και ο ίδιος: «Για τον Καπιταλισμό η απόλυτη ιδιότητα του ανθρώπου είναι αυτή του παραγωγού και καταναλωτή, εναλλάξιμα γρανάζια που καταναλώνουν ό,τι σκουπίδι παράγεται. Οποιαδήποτε άλλη ιδιότητα που τους κάνει να ξεχωρίζουν, όπως ταύτιση με βάση την Φυλή, είναι για τον Καπιταλισμό αναποτελεσματική, αν όχι ενοχλητική».


Εκείνο όμως που προτιμούν να ξεχνούν όλοι αυτοί οι «προοδευτικοί» λευκοί, είναι ότι ο Μαντέλα και οι συναγωνιστές του στο «Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο» (ANC) είναι κομμουνιστές. Ο ίδιος ο Μαντέλα είχε γράψει ένα εγχειρίδιο με τίτλο «Πώς να γίνεις καλός κομμουνιστής». Εκεί διαβάζουμε: «Κάτω από μια Κομμουνιστική Κυβέρνηση, η Νότια Αφρική θα είναι η χώρα της αφθονίας. Τα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα θα σταματήσουν να υπάρχουν μόνο για τους λευκούς. Θα είναι εξ’ ίσου μοιρασμένα σε λευκούς και μη-λευκούς».

Έτσι, ο Μαντέλα δεν συνελήφθη για τις ιδέες του, αλλά γιατί είχε στην κατοχή του 210.000 χειροβομβίδες, 48.000 νάρκες προσωπικού και 1.500 ωρολογιακές βόμβες, που θα χρησιμοποιούσε εναντίον αθώων πολιτών για την κυριαρχία του Κομμουνισμού, στοχεύοντας μάλιστα περισσότερο τους μαύρους αντικομουνιστές, παρά τους λευκούς. Στην φυλακή όπου έμεινε 27 χρόνια δεν ξέχασε την ιδεολογία του. Έτσι, όταν απελευθερώθηκε το 1991, η πρώτη φωτογραφία που έβγαλε ήταν με τον λευκό αρχηγό του Κομμουνιστικού Κόμματος της Νοτίου Αφρικής Τζο Σλόβο, ενώ η πρώτη χώρα που επισκέφθηκε επίσημα ήταν η Κούβα του Κάστρο.

Όμως εκεί που η Νότια Αφρική υπό την κυβέρνηση Μπόθα ήταν μια πλούσια χώρα, με τον Μαντέλα κατέληξε μια εξαθλιωμένη τριτοκοσμική χώρα με τον μεγαλύτερο βαθμό εγκληματικότητας, βιασμών και AIDS στον κόσμο. Σε σημείο που σήμερα σχεδόν παρακαλά τους λευκούς που εγκατέλειψαν την χώρα, να γυρίσουν πίσω!

Το χειρότερο όμως είναι η αντιμετώπιση των Λευκών. Κατ’ αρχήν ακόμα και σήμερα, ο Νέλσον Μαντέλα τραγουδά δημόσια τον ύμνο του «Δόρατος του Έθνους», του ένοπλου βραχίονα του ANC, με στίχους όπως: «Εμείς, τα μέλη του «Δόρατος του Έθνους» αναλαμβάνουμε την υποχρέωση να σκοτώσουμε τους λευκούς».

Επίσης η γυναίκα του, Γουίνι Μαντέλα είχε δηλώσει κάποτε: «Η Νότια Αφρική θα απελευθερωθεί μόνο με τα κολιέ και τα σπίρτα». Για όσους δεν ξέρουν, τα «κολιέ» είναι μια μέθοδος κατά την οποία περνάς από το κεφάλι κάποιου, δύο-τρεις σαμπρέλες αυτοκινήτου για να τον ακινητοποιήσεις και μετά τον περιχύνεις με βενζίνη και τον καις.


 Έτσι, από το 1994, που ο Μαντέλα και οι μαύροι κομμουνιστές του ANC ανέβηκαν στην εξουσία, έχουν δολοφονηθεί πάνω από 10.000 λευκοί με την μέθοδο των κολιέ. Ο δε αριθμός των λευκών ανδρών, γυναικών και παιδιών που έχουν βιασθεί και βασανισθεί είναι πολλαπλάσιος. Στο 85% των περιπτώσεων δεν κλάπηκε τίποτα. Οπότε μένει το κίνητρο του μίσους κατά των λευκών. Σε αυτούς θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και 95 Έλληνες που βρήκαν παρόμοιο θάνατο, μόνο την πρώτη χρονιά της εξουσίας του Μαντέλα.

Η κυβέρνηση του Θομπ Μπέκι δεν κάνει τίποτα, παρόλο που από την εποχή του Μαντέλα υπάρχει επίσημο παρατηρητήριο για το θέμα. Εξ’ άλλου γιατί να το κάνει, όταν ο αποθανών υπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και στις δύο κυβερνήσεις, Πήτερ Μοκάμπα, ήταν αυτός που επινόησε τα σλόγκαν του ANC, όπως «Σκότωσε τον Μπόερ, Σκότωσε τον αγρότη»; Πιστεύεται δε ότι όταν πεθάνει ο Μαντέλα, δεν θα μείνει ζωντανός λευκός στην Νότια Αφρική. Έτσι οι λευκοί της Νότιας Αφρικής παίρνουν μαθήματα αυτοάμυνας και πολέμου για να προστατέψουν τον εαυτό τους και την οικογένεια τους από τους φονιάδες του ANC.

Αλλά και στη γειτονική Ζιμπάμπουε, μια εκστρατεία εκφοβισμού που ξεκίνησε το 2000 έχει οδηγήσει περισσότερους από 4.000 αγρότες να φύγουν από τη γη τους, αλλά έχει αφήσει και πάνω από 40 νεκρούς.


Η ανασφάλεια που βίωσαν οι εναπομείναντες 40.000 λευκοί αγρότες της Νότιας Αφρικής έχει εντάθηκε όταν ο Julius Malema, επικεφαλής της Νεολαίας του Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσου (ANC), ξεκίνησε μία δημόσια συνάθροιση με το τραγούδι Dubula Ibhunu, ή «Σκότωσε τον Μπόερ», ένα ύμνο της εποχής του απαρτχάιντ, που είχε απαγορευτεί από το ανώτατο δικαστήριο.



Ο χρόνος που επέλεξε ο Malema το τραγούδι ήταν ο χειρότερος. Πριν λίγο καιρό στην απομακρυσμένη αγροτική κοινότητα της Colenso, στο KwaZulu-Natal, ο 71χρονος Nigel Ralfe, παραγωγός γάλακτος, και η 64χρονη σύζυγός του Lynette, πυροβολήθηκαν καθώς άρμεγαν τις αγελάδες τους.

Την ίδια μέρα ένας 46χρονος Αφρικάνερ πυροβολήθηκε μέσα από το παράθυρο του υπνοδωματίου του καθώς κοιμόταν στο αγρόκτημα του κοντά στο Potchefstroom. Λίγες μέρες αργότερα ένας 61χρονος μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου στο κρεβάτι του σε ένα αγρόκτημα στο Limpopo.

Το τραγούδι Dubula Ibhunu, βρήκε υπερασπιστές αξιωματούχους του ANC, που το θεωρούν ένα συναισθηματικό παλιό τραγούδι του αγώνα.


Ο Anton Alberts της δεξιού Μετώπου Ελευθερίας είπε: "αυτά που είπε ο Malema δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που είναι ευνοϊκή για αυτούς που θέλουν να διαπράξουν φόνο. Είναι ένα εργαλείο στον αφανισμό των αγροτών στη Νότια Αφρική. "

Ο Rossouw Cillier, ο αδελφός του Pieter, πιστεύει ότι οι μέρες της κοινότητάς του είναι μετρημένες: «Περισσότεροι λευκοί αγρότες έχουν σκοτωθεί από τους Βρετανούς στρατιώτες στο Αφγανιστάν και το Ιράκ. Ναι, έχουμε πόλεμο εδώ".

Στην αγροικία του αδελφού που τώρα είναι άδεια υπήρχε ένας ψηλός σταυρός προς τιμήν του δολοφονημένου αγρότη.

«Ανάβει τη νύχτα», λέει ο Rossouw. "Ο αδελφός μου ήταν ένας θρησκευόμενος άνθρωπος. Είναι το μόνο που έχει απομείνει από αυτόν εδώ. "

Σε όλη την Νότια Αφρική πολλοί αγρότες αισθάνονται απειλούμενοι. Στη Βόρεια Επαρχία ένα αφιέρωμα έχει δημιουργηθεί κάτω από μια τεράστια πινακίδα με τη λέξη “plaasmoorde” που στα Αφρικάανς σημαίνει ‘δολοφονίες αγροτών’. Χιλιάδες λευκοί ξύλινοι σταυροί έχουν φυτευτεί σε μια βουνοπλαγιά, ένα για κάθε χαμένο αγρότη.



Σύμφωνα με τον Rossouw Cillier η πιο αποκαλυπτική λεπτομέρεια είναι ότι ο αδελφός του ήταν άοπλος όταν του επιτέθηκαν. "Αν κρατάμε όπλο, στέλνουν εμάς στη φυλακή, και όχι αυτούς. Τι κέρδισαν από αυτή τη δολοφονία; Ήταν μια πράξη άσκοπη όπως και η ζωή τους."


- Τα Χριστούγεννα του 2007, ο 57χρονος Pieter Cillier, σκοτώθηκε από ένοπλους στην αγροικία του, ενώ κοιμόταν με την 14χρονη κόρη του Nikki. Ο 12χρονος γιος του JD βρίσκονταν με δύο φίλους του σε ένα διπλανό δωμάτιο.

Οι εισβολείς τον πυροβόλησαν δύο φορές στο στήθος.

- Lindley, Ν. Αφρική - Ένα ανατριχιαστικό μήνυμα γραμμένο στην γλώσσα Σόθο (γλώσσα που μιλάνε στη Ν. Αφρική και στο Λεσόθο) σε ένα κομμάτι χαρτόνι που έλεγε: «Τους σκοτώσαμε. Θα ξαναρθούμε», βρέθηκε στην πύλη του αγροκτήματος, όπου τρεις άνθρωποι δολοφονήθηκαν άγρια, τον Ιούλιο του 2011. Τα θύματα των δολοφονιών ήταν ο 40χρονος Attie Potgieter, η 36χρονη σύζυγός του, Βίλνιους και η ηλικίας 3 ετών κόρη τους Willemien. Υποψιάζεται ότι η μικρή Willemien πυροβολήθηκε ώστε να μην μπορέσει να εντοπίσει τους δολοφόνους των γονιών της.

Τρία άτομα που εργάζονται σε φάρμα συνελήφθησαν. Αργότερα, σε κωμοπόλεις στην περιοχή, τρεις ακόμη ύποπτοι συνελήφθησαν. Σύμφωνα με μία πληροφορία, ένας από αυτούς είναι μόλις 17 ετών.

Οι Potgieters δολοφονήθηκαν την ημερομηνία της 11ης επετείου του γάμου τους. Αφού σκότωσαν την μητέρα της, πήραν τη μικρή Willemien σε εξωτερικό χώρο και την πυροβόλησαν στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Το σώμα της Willemientjie, μεταφέρθηκε δίπλα στο σώμα της μητέρας της στην κύρια κρεβατοκάμαρα. Η μητέρα της είχε επίσης πυροβοληθεί στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Το σώμα της Willemien βρέθηκε με μία μικρή ροζ κορδέλα ακόμα δεμένη στα μαλλιά της.

Ο Arno Potgieter από το γειτονικό αγρόκτημα, Van Tondersrust, μίλησε για τη δολοφονία του αδελφού του, της νύφης του και της Willemien: "Ακόμα φαίνεται εξωπραγματικό. Ήταν ένα φοβερό, τρομερά μεγάλο σοκ".

Στο σπίτι, ένα πιάτο φαγητό ήταν ακόμα στο φούρνο μικροκυμάτων. Το σώμα του Potgieter βρέθηκε έξω από το σπίτι, δίπλα σε ένα φράχτη στην πίσω πόρτα. Είχε χτυπηθεί στο πίσω μέρος του κεφαλιού με ένα αιχμηρό αντικείμενο. Ήταν επίσης μαχαιρωμένος με πιρούνα κήπου. Τα χρήματα είχαν αφαιρεθεί.

- «Εννοείς πως σκότωσες και βίασες μια λευκή γυναίκα και μετά σκότωσες το μωρό της λόγω του apartheid;» ρώτησε η δικαστής Monica Leeuw των 20 ετών εγκληματία William Kekana ο οποίος, μαζί με το συνεργό του Charles Fido Baloyi εξολόθρευσε μια ολόκληρη οικογένεια λευκών μέσα στο σπίτι τους.

«Λοιπόν, αφού η κυρία Rawstone απάντησε στο κινητό της μέσα στο αυτοκίνητό της μετά την πυροβόλησα. Μετά κάναμε ότι κάναμε επειδή ήταν λευκοί», απάντησε ο αδίστακτος δολοφόνος. Ο Kekana, για ένα κινητό τηλέφωνο και δύο δακτυλίδια, σκότωσε τον Clifford Rawstorne την μητέρα του Hester Rawstorne την εικοσιτετράχρονη αρραβωνιαστικιά του Janine Drennan και την ενός έτους κόρη τους Kayla, με πυροβολισμό εξ επαφής, αφού προηγουμένως είχε βιάσει τις δύο άτυχες γυναίκες.

Να σημειωθεί πως ο Kekana και ο συνεργός του είχαν απαγάγει την Janine Drennan και την κόρη της στο αυτοκίνητό τους όταν επέστρεφαν από ένα παιδικό πάρτυ. Η έκταση τέτοιων εγκλημάτων στη Νότια Αφρική έχει πάρει τέτοιες διαστάσεις και που η είδηση αυτή δε θα γινόταν πρωτοσέλιδο εάν δεν υπήρχε η δολοφονία της μικρής κόρης της Janine Drennan. Περιοχές όπως το Hillbrow και η Berea στο Γιοχάνεσμπουργκ έχουν αποκαλεστεί από την Interpol ως τις περιοχές με το μεγαλύτερο δείκτη εγκλημάτων στον κόσμο ο οποίος μεταφράζεται σε 600 νεκρούς ανά 100.000 άτομα το χρόνο.

- Ένας Βρετανός ο οποίος μένει στη χώρα έχει επιβιώσει σε τουλάχιστον τρεις περιπτώσεις «carjacking» δεν έχει σκοπό να εγκαταλείψει τη χώρα λέγοντας πως έχει «συνηθίσει» την εικόνα του καλάσνικοφ να τον σημαδεύει εξ επαφής. Πάντως σχεδόν όλοι στη Νότια Αφρική έχουν κάποιο συγγενή ή γνωστό ο οποίος έχει σκοτωθεί ή έχει πέσει θύμα εγκληματικής ενέργειας και αυτή η «συνήθεια» έχει περάσει παντού στην κουλτούρα της μετά του apartheid νοτιοαφρικανικής κοινωνίας.

- Οι αιμοσταγείς ανθρωποφάγοι της Νοτίου Αφρικής τον Απρίλιο του 2010 δεν δίστασαν να δολοφονήσουν τον αρχηγό του κινήματος για τα δικαιώματα των λευκών, Eugene Terre’ Blanche. Δολοφονημένος άγρια με τρόπο ύπουλο και δειλό, φρικτά ακρωτηριασμένος, κατακρεουργημένος, την ώρα του ύπνου του από δύο μαύρους.



Η λίστα με τους δολοφονημένους λευκούς είναι τεράστια και μπορείτε να πάρετε μια μικρή γεύση εδώ:

http://whitelocust.wordpress.com/alphabetic-name-lists-of-murders-on-south-african-farms-since-1994-death-toll-since-1994-3049/

http://www.news24.com/SouthAfrica/News/Farm-murderers-leave-chilling-note-20101203